Genoeg gelul over (in)activiteit. The Fiction Maze is een welkome plaat die precies datgene laat horen wat Blind Guardian langere tijd nauwelijks meer doet: klassieke speed metal spelen. Jens Carlsson heeft natuurlijk dezelfde, karakteristieke stem van Hansi Kürsch. Het gaspedaal wordt dan ook direct ingetrapt en de vertrouwde klanken stromen je tegemoet. One Lifetime is een leuke opener die zich laat kenmerken door goede zanglijnen. Daar zit ook meteen de zwakte van deze plaat, want de meeste nummers worden gedragen voor de zang. De snelle riffs bieden maar weinig variatie of sterke momenten.
The Fiction Maze moet het dus hebben van de uitspringers. Op Son Of Sodom durven de heren eindelijk wat langzamer te spelen, dat resulteert in wat met gemak het beste nummer van de plaat genoemd kan worden. Epischer dan dit kan het niet worden. Hansi zal jaloers zijn dat hij dit nummer niet geschreven heeft. Wat jammer is het dan dat Persuader het verder vooral doet met snelle riffs die eerder verveling dan luisterplezier opwekken. Toch zit er wel een goede kant aan het verhaal. Heb je echt zin in een gevarieerde avond in Blind Guardianstijl? Draai de laatste platen van beide bands met de nummers op shuffle. In gezelschap van mensen die de discografieën niet van buiten kennen, kan je er een mooie quiz van maken.
Wie gewoon graag naar de oude platen van Blind Guardian luistert en het niet erg vind dat de muziek minder afwisselend is, kan niet om The Fiction Maze heen. Anderen die ook een poging willen wagen, moeten er rekening mee houden dat de plaat op het eerste gehoor bij mij vrij saai was. Gaandeweg geeft het vierde album van Persuader zijn geheimen prijs en blijft een genietbaar werkje over.
Tracklist:
1. One Lifetime
2. War
3. The Fiction Maze
4. Deep In The Dark
5. InSect
6. Son Of Sodom
7. Sent To The Grave
8. Heathen
9. Dagon Rising
10. Worlds Collide
11. Falling Faster
.jpg){kind=small}
