Het gevolg is Vista Chino. Veel mensen zullen het gewoon zien als Kyuss, aangezien het voor driekwart uit Kyussleden bestaat. Heel vreemd is dat dus niet. Ze spelen trouwens ook veel songs uit die tijd. Velen zullen uitgekeken hebben naar nieuw materiaal, aangezien deze bezetting al enige tijd bezig is de krakers van weleer te spelen. De tijd van wachten is voorbij, want weldra zal Peace in de schappen belanden. Het is alleen geen album die aan de tijden van weleer doet denken.
Natuurlijk doet de muziek aan Kyuss denken, maar er is duidelijk veel gebeurd sinds ...And the Circus Leaves Town. De heren hebben uiteraard niet stilgezeten na de split in 1996, maar op een of andere manier is het de sound van Peace niet ten goede gekomen. Kyuss had een heerlijk ronkend geluid en dat heeft plaats moeten maken een lichtere en meer heldere productie. Het is alleen geen vooruitgang, al is het ook niet direct negatief.
Het grootste probleem zijn eigenlijk de songs zelf. Dargona Dragona en Planets 1&2 zijn degelijke rocktracks, al zijn ze wel volgens het boekje. Ik mis een stukje herkenbaarheid. John Garcia zingt als vanouds, maar Kyuss klonk altijd een stuk gestructureerder. Peace klinkt voor het grootste deel als een onsamenhangende verzameling van jams. Niet de beste jams overigens, want er zitten, met alle respect, songs tussen die maar niet willen blijven hangen. Al met al een weinig spectaculaire plaat die Vista Chino weer een reden geeft om weer flink wat shows te doen. De enige echt goede track is Acidize - The Gambling Moose en dat is een magere oogst voor een plaat waar we achttien jaar op hebben moeten wachten.
Tracklist:
1. Good Morning Wasteland
2. Dargona Dragona
3. Sweet Remain
4. As You Wish
5. Planets 1&2
6. Adara
7. Mas Vino
8. Dark And Lovely
9. Barcelonian
10. Acidize - The Gambling Moose
.jpg){kind=small}
