En ja dan gaat het toch om de verschillen met vorige albums. De nummers op dit album zijn in ieder geval in één opzicht verschillend: geen doorzichtige en uitgemolken gitaarpartijen meer maar verrassende wendingen, meer riffjes, meer beukende ritmesectie, kortom meer van al het goede uit Lande's koker. Overload is echt zo'n beuker die de mondhoeken en nekspieren belasten. Ik was na het intro van Cancer Demon even op een dwaalspoor want ik hoorde een paar bekende Rainbow-dingetjes. Maar gaandeweg blijkt dat deze her en der op het album zijn verstopt. Veel nummers zijn een kruising tussen de knap verborgen maar wel aanwezige Dio- en Rainbow-thema's en de aloude energierijke metal die Jorn al jaren kenmerkt. Heerlijke meebeukers zijn Traveller en Window Maker (de laatste met melodielijntjes uit Man On The Silver Mountain), en wat een genot om weer eens tempowisselingen te horen, en nummers met hier en daar geniale melodielijnen.
Met Carry The Black verschijnt er zelfs een vleugje doom op het album, en jawel, een ode aan Ronnie James Dio in de vorm van het Heaven And Hell-achtige The Man Who Was King (met een fraai intro) mag natuurlijk niet ontbreken. Jammer dat er maar tien nummers op dit album staan want dit smaakt echt wel naar meer. Het is lang geleden dat ik Jorn zo goed bezig heb gehoord. Enige smetje is de hier en daar te dik aangezette productie. Als ik de heer Lande een aanbeveling mag doen dan zou ik eens contact opnemen met Sören Andersen. Lekker album, dit Traveller!
Tracklist:
1. Overload
2. Cancer Demon
3. Traveller
4. Window Maker
5. Make Your Engine Scream
6. Legend Man
7. Carry The Black
8. Rev On
9. Monsoon
10. The Man Who Was King
.jpg){kind=small}
