Primal Fear wordt gezien als een kloon van Judas Priest. En dat is ook zo. Ze maken muziek zoals Judas Priest maakte ten tijde van Painkiller, maar ook Screaming For Vengeance en British Steel. En omdat Priest zelf verder gaat met muziekaal evolueren, is dat helemaal niet erg.

Nuclear Fire is alweer het derde album en is zeker de beste tot nu toe. De nummers zijn beter, de productie klinkt voller en de solo's zijn erg goed. Het album begint (na een korte intro) keihard met Angel In Black en is meteen al het beste nummer. Er wordt erg flitsend gespeeld met een geweldig refrein en ongelofelijke solo's. En de zang van Ralph Scheepers is erg goed. Hij is ook één van de redenen dat Primal Fear zoveel lijkt op Priest, want hij zingt erg veel zoals Rob Halford. Zijn stem is wel anders. Maar hoe hoger hij komt, hoe meer hij lijkt op de Metal God. Als je niet beter wist, zou je denken dat het nummer Back From Hell door hem was ingezongen.

De cd heeft verder gewoon erg goede metalsongs. Er zijn mid-tempo stampers zoals Kiss Of Death, Now Or Never en Eye Of An Eagle. Maar ook lekker snelle nummers zoals Fight The Fire, Red Rain en Fire Under Horizon. Ook is er de saaie ballad Bleed For Me. Het nummer Iron Fist In A Velvet Glove is de europese bonustrack en is ietsjes anders dan de rest van de cd. Het bevat acoustische gitaren en heeft net een ander sfeertje. Het nummer is wel prachtig. Ook het titelnummer verdient nog extra aandacht, gewoon omdat er zo supersnel gespeeld wordt.

Conclusie is dat de cd een erg goede metal-cd is geworden. Ben je fan van de oude Priest, dan kan je het album dus blind aanschaffen.