Chimaira presenteert zichzelf als een kopstuk van de NWOAHM (New Wave of American Heavy Metal), en wil zich duidelijk distantiëren van de nu-metal. Natuurlijk zijn er veel bands die dit willen, misschien omdat het de laatste tijd zelfs trendy is dit genre af te breken?

Chimaira zal, volgens sommigen, wel nu-metal zijn. Ze klinken modern, dat zeker, de songs zijn furieus, dat zeker. Maar er staat een instrumental op, en de schijf lijkt me toch wel iets te intensief tegenover schijven van Linkin Park of Limp Bizkit.

De songs zijn bruut, strak, en snoeihard, en de muziek klinkt, in mijn oren althans, oprecht. Opener “cleansation” zet de toon voor wat komen zal…de sterke strot van Mark Hunter houdt de opzwepende muziek goed bij, wat ook al een plus is, want veel bands staan of vallen door het vocale aspect.

In het Engelse Metal Hammer spreken al van een kleine klassieker en kijken reikhalzend uit naar de volgende stappen van deze groep. Ook ik ben van mening dat het een zeer goede schijf is, alhoewel klassieker niet in mij opkomt. Maar met het juiste attitude en de durf om te experimenteren kan deze band wel een belangrijke pion in de toekomst worden.

Tracklist:
1.Cleansation
2. The Impossibility of reason
3. pictures in the gold room
4. power trip
5. down again
6. pure hatred
7. the dehumanizing process
8. crawl
9. stigmurder
10. eyes of a criminal
11. overlooked
12. implements of destruction