Na de wat teleurstellende vorige twee releases mag Samael met recht een compliment krijgen voor deze nieuwe release. Het Zwitserse kwartet heeft de kritiek van de afgelopen jaren blijkbaar ter harte genomen en hieruit wijze lessen getrokken. Zij vonden zelf eigenlijk ook wel dat Above (2009) een overbodig agressief album was. Dat was natuurlijk een uit de bocht gevlogen reactie op de te gelikte en net wat te gepolijste release uit 2007, Solar Soul. Maar de boodschap is overgekomen en de heren hebben zich herpakt.

Dat is gelijk bij het openingsnummer Luxferre al duidelijk. Dat klinkt namelijk veel organischer en natuurlijker dan die eerdergenoemde releases. Fans van het afgelopen decennium hoeven zich heus geen zorgen te maken dat de elektronica ineens in de open haard gegooid is hoor! Nee, verre van. Hie worden de synths veel effectiever ingezet. Samael heeft namelijk de perfecte blend gevonden tussen hun black metal ten tijde van Passage (1996), met de elektronica van de laatste jaren. Alleen ligt dat nu veel functioneler en minder prominent in de mix; een goede zaak.

Want daarmee is er ook meer ruimte gekomen voor de agressieve black-metalsound van weleer. Voeg daar de veel natuurlijker klinkende drums aan toe en je krijgt een beeld van hoe Lux Mundi klinkt. Alleen al die kick die op de achtergrond lekker doorrolt zorgt voor een heerlijk ranzig en smerig oldschool gevoel, zonder overigens gedateerd te klinken. Daarnaast is natuurlijk Vorph's 'Steinkohlenenglish'-zang nog steeds een van de kenmerkende factoren. Samael is wat dat betreft een van de weinige bands die wegkomt met een brakke Duitse uitspraak. Al lijkt het wel of 'ie een cursusje Engels heeft gevolgd. Gelukkig klinkt hij nog altijd even bezwerend als altijd.

De echte fans wisten dit alles uiteraard want die hadden eind vorig jaar de ep Antigod al wel opgepikt. Het gelijknamige nummer vinden we terug op nummertje vier in de tracklist en het is precies die sound die we op de rest van het album ook te horen krijgen. Maar voordat daarmee de voorbarige conclusie getrokken wordt dat het tempo (te) laag ligt, moeten we in ieder geval even twee nummertjes verderop luisteren: The Shadow Of The Sword. Daar wordt gelukkig ook nog flink doorgerost. Ook qua snelheid dus veel afwisseling en daarmee is de diversiteit gewaarborgd, zonder aan herkenbaarheid te verliezen.

Lux Mundi, dat grofweg naar 'wereldlicht' vertaalt (vanuit het Latijn), klinkt namelijk nog steeds (zoals we van Samael gewend zijn) zwaar, rond, satanisch en vooral erg lekker. Samael heeft zichzelf opnieuw uitgevonden en zal zowel fans van het eerste uur als die van de laatste jaren kunnen verenigen met deze nieuwe schijf.

Tracklist:
1. Luxferre
2. Let My People Be!
3. Of War
4. Antigod
5. For A Thousand Years
6. The Shadow Of The Sword
7. In The Deep
8. Mother Night
9. Pagan Trance
10. In Gold We Trust
11. Soul Invictus
12. The Truth Is Marching On