Sommige bands veranderen nooit. Op nieuwe albums (die overigens met vaste regelmaat worden uitgebracht) worden nooit nieuwe wegen ingeslagen. Elke zomer staan ze trouw op de planken en zelfs de line up wijzigt zich zelden tot nooit. Zo ook Tankard. Een graag geziene band, hier in de lage landen en een bierband bij uitstek. Sinds 1982 hebben ze ons nooit weten te verrassen en dat is misschien maar goed ook. Einde review?

Niet helemaal. Muzikaal klinkt het exact als Thirst, The Beauty And The Beer en Beast Of Bourbon. Vol(l)ume 14 bevat hetzelfde riffwerk en gitaarsolo’s. Gerre zingt zoals we gewend zijn, maar nergens hoor ik het B-woord. Wat?! Geen enkele verwijzing naar het goudgele goedje? Helaas heb ik de teksten niet op papier, maar na een handvol luisterbeurten moet ik toegeven het niet gehoord te hebben. Alleen Beck's In The City voorkomt dat dit een alcoholvrije plaat is.

Sommige teksten hebben een duidelijk politieke of maatschappijkritische inhoud gekregen. Black Plague (BP) gaat duidelijk over de olieramp in de golf van Mexico, terwijl Condemnation handelt over het te grabbel gooien van je privéleven op internet. Het zijn echter de komische songs als Mindwarp (met een fantastisch verhaal) die mij het meeste doen. Vol(l)ume 14 is een prima toevoeging aan de discografie van Tankard. Het wijkt nauwelijks van de rest af. Wie elke twee jaar braaf de nieuwe Tankard scoort, zal dat ook nu doen. De rest laat ‘m lekker liggen. Vol(l)ume 14 is een prima thrash metalalbum, al is hij iets minder goed dan voorganger Thirst.

Tracklist:
1. Time Warp
2. Rules For Fools
3. Fat Snatchers (The Hippo Effect)
4. Black Plague (BP)
5. Somewhere In Nowhere
6. The Agency
7. Brain Piercing Öf Death
8. Beck`s In The City
9. Condemnation
10. Weekend Warriors