Het doet me deugd te constateren dat de gevestigde oldschool metal acts dit jaar in de vorm van Saxon, Megadeth en U.D.O. zonder teveel poespas kwaliteitsalbums uitbraken die de roots geen moment verloochenen. Zoals gezegd dus ook het voormalig Accept-frontman(netje) Udo Dirkschneider, die zijn kenmerkende kraaienstem nog steeds niet kwijt is en hem gebruikt om ons zijn alweer twaalfde studioalbum te brengen.

Het moet gezegd worden, Udo heeft een lekker afwisselend album uitgebracht, die door zijn diversiteit van (sub)heavy metal stijlen, geslaagde productie en uitstekende zangperformance een mooie aanschaf is. Opener The Bogeyman is zo een pakkende en groovende song, terwijl titelsong Dominator een naar Iron Savior neigende up-tempo headbanger is. Bombastisch wordt het allemaal ook nog eens met de tegelijkertijd zeer euforische song Heavy Metal Heaven, terwijl we in de vorm van Devil’s Rendezvous zelfs een enigszins dansbare track voorgeschoteld krijgen.

De kleine man zelf lijkt in geen enkel opzicht stemslijtage te vertonen. Het schorre stemgeluid wat bands als Grave Digger en Paragon hebben overgenomen is door Udo tot kunst verheven en in tegenstelling tot de zangers van voorgenoemde bands is hij ook in staat altijd zuiver vals te zingen, iets wat de kwaliteit van zijn zang voor dit soort muziek gewoon uitermate goed maakt. Op het afsluitende Whispers In The Dark krijgen we daarnaast in het intro ook te horen dat hij zich in de cleane stukken ook met gemak kan redden (waarna hij gelukkig toch weer snel overgaat in het schreeuwen).

Ex-Accept gitarist Stefan Kaufmann nam de productie voor zijn rekening en is daarnaast ook te horen als gitarist in de band om de nummers met zijn uitmuntende spel aan te vullen. De productie zelf is zoals een heavy metal album hoort te klinken, met spetterende drums en goed uitbelichtte gitaarsolo’s. Hoe groot zijn aandeel bij het schrijven was weet ik niet, maar het zou me niks verbazen als hij zijn invloed op het album heeft gebruikt bij het creëren van de songs.

Dominator is een sterke plaat geworden die Udo’s eigenzinnige stemgeluid goed naar voren laat komen en bewijst dat de groten der aarde qua lengte niet altijd groot hoeven te zijn. Een plaat die de aanschaf zeker waard is!

Tracklist:
1. The Bogeyman
2. Dominator
3. Black And White
4. Infected
5. Heavy Metal Heaven
6. Doom Ride
7. Stillness Of Time
8. Devil’s Rendezvous
9. Speed Demon
10. Whispers In The Dark