Wie Voivod heeft gevolgd tijdens de opnames van Infini's voorganger Katorz, weet dat die plaat gebaseerd is op een hele verzameling gitaarpartijen die Piggy opnam met zijn laptop. Op Infini is dat niet anders. Sterker nog, Piggy is nog gewoon te horen vanaf zijn sterfbed. Aan zijn gitaardemo's is niet gesleuteld. Er is niets heropgenomen of aangepast. Ook al is het niet met het beste opname apparatuur opgenomen, verwacht niet dat je hier slechts met demo's of iets dergelijks te maken hebt.
Hoe klinkt Infini dan? Gewoon wat je van Voivod verwacht had: thrashy, vaag, soms zweverig, experimenteel, en dus lekker bizar. Dat betekent ook dat dit album niet erg toegankelijk is. De muziek doet me daarbij regelmatig aan In Utero van Nirvana denken. Het geheel lijkt in het begin verdacht veel op elkaar. Na genoeg luisterbeurten beginnen specifieke dingen op te vallen. Nummers als Global Warning (meest onoriginele titel van de laatste tijd) en Krap Radio zijn lekker afwisselend en bevatten sterke riffs. Sommige vallen weer op door grappige, soms ridicule teksten (God Phones is daarvan een goed voorbeeld). Volcano is een gave afsluiter, maar toch mis ik songs die van deze plaat een klassieker hadden kunnen maken. Infini boeit uiteindelijk van begin tot eind, maar is toch een beetje Katorz part II geworden. Niet meer dan logisch als beide albums gebaseerd zijn op Piggy's laatste serie opnames. Als je die goed vond, dan ga je dit werkje waarschijnlijk iets meer waarderen.
Tracklist:
1. God Phones
2. From The Cave
3. Earthache
4. Global Warning
5. A Room With A V.U.
6. Destroy After Reading
7. Treasure Chase
8. Krap Radio
9. In Orbit
10. Deathproof
11. Pyramidome
12. Morpheus
13. Volcano
