God Dethroned is een band die de meeste wel zullen kennen als een ontzettende brute band, die het beste van trash, death en speed metal met succes bij elkaar weten te brengen.

Sinds vandaag (officieel pas morgen) heb ik de nieuwe CD in mijn bezit, en ik moet zeggen dat het even wennen is. Is het minder bruut dan eerdere albums??
Ja!
Is het daarom minder vet??
Nee! Nee!

Het album begint met het titelnummer "Into the Lungs of Hell". Lekker rustig en eerder neigent naar Doom dan naar trash. Het nummer handeld over, hoe kan het ook anders, de hel, en het gevoel wat mensen bij de hel hebben. Rustige, pompende gitaren en drums leiden je door die hel, rechtstreeks naar het midden, waar je wordt opgewacht door mid tempo muziek, en een rustige solo. Dit nummer kabbelt lekker door, en is, wat mij betreft niet echt een perfecte opener.

Maar daarna!!
"The Warcult" maakt wel even duidelijk duidelijk dat het rustige intro van zowel het album als dit nummer niet de standaard zijn voor de rest van het album. Je mag nog even 37 seconden genieten van rust aan je oren, waarna het gewoon snoeien wordt. Dit nummer hakt er echt in, en blijft ook lekker hangen in je kop nadat je de CD hebt afgezet.

Doorsnoeien met "Enemy of the State". Laat je niet gek maken, maar de vijand van de staat, dat kun jij wel eens zijn. 24/7 staan wordt praktisch alles geregistreerd wat je via Internet, pinautomaten etc.... voor acties onderneemt. Het huidige controle systeem wordt kritisch onder de loep genomen met een ECHT God Dethroned nummer. Snelheid, rust en typerende riffs wisselen elkaar in moordend tempo af.

Om nog maar even door te gaan met "Soul Sweeper". Wat is het verschil tussen God en de Duivel?? Er zijn niet zo veel verschillen op dit moment. Alle onzin die in de naam van God wordt uitgevoerd. De Duivel zou er jaloers op kunnen worden. Een lekker nummer, waar je niet met hoofdpijn naar moet luisteren, want het hakt er weer gruwelendig in!

De intro van "Slaughtering the Faithful" zou zo van mijn eigen band kunnen zijn, en neigt in mijn oren wat naar HardCore. Goed gedaan, snoeien afgewisseld met lekker rustige head-bang momenten erin.

Dan het een beetje rare "Subliminal". Het lijkt alsof de timing binnen dit nummer niet klopt, en het is ook zeker raadzaam om dit nummer vaker te luisteren voordat je het zal waarderen. Aangezien ik het net pas 2 keer gehoord heb, kan ik er niet over oordelen. Het zal niet mijn favoriet van dit album worden, maar het mid-tempo riffje wat erin zit, is zeker pakkend.

"The Tombstone" was een nummer wat ik 3 maanden geleden al live in Baroeg had gehoord. En ik moet zeggen, het komt live beter over dan op CD. De dynamiek die er toen live in zat, is een beetje verloren gegaan op de CD. Verder een prima nummer, met een lekker snoeiend middenstuk, wat ik een beetje vergelijk met het couplet riff van "Villa Vampiria"

"Gods of Terror" gaat over de leiders van de wereld die op dit moment ook maar werkelijk alles wat er maar te verkloten valt aan het verkloten zijn. Lijkt me duidelijk dus.

Conclusie:
Na twee keer luisteren zit dit album er nog niet optimaal in bij mij, en het verdient het zeker om vaker geluisterd te worden voordat je het helemaal door hebt. De keyboards die je op Ravenous en Bloody Blasphemy terughoorde zijn hier helemaal verdwenen, maar dat maakt de muziek er zeker niet minder interessant om.
Prima album!

Tracklist:
1. Into the lungs of heel
2. The warcult
3. Enemy of the State
4. Soul Sweeper
5. Slaughtering the Faithful
6. Subliminal
7. The Thombstone
8. Gods of Terror