Reptilian is een Zweedse Heavy Metal band, die sinds 1999 onderdeel uitmaakt van de metalscene. Maar dit is geen bandje van een zooitje beginners: drummer Joel Linder en zanger Jonas Blum zijn bijvoorbeeld bekend van het redelijk populaire Majestic, terwijl bassis Jonas Reingold wat naamsbekendheid heeft verkregen door zijn werk bij Flower Kings en Midnight Sun. Als ik de biografie juist interpreteer (deze is een beetje onduidelijk) is "Thunderblaze" het tweede album van Reptilian, en bestond het debuut "Castle of Yesterday" (2000) uit een aaneenschakeling van de hardste Heavy Metal nummers die ooit geschreven zijn...

Eerlijk gezegd kan ik me dat maar moeilijk voorstellen, want als dat waar is is de sound gedurende de afgelopen twee jaar wel aan erg grote veranderingen onderhevig geweest. Wat Reptilian op "Thunderblaze" laat horen is allesbehalve van 'kontschop-niveau'; ik zou de muziek eerder omschrijven als -- voor Heavy Metal begrippen --ingetogen, supermelodieus en redelijk conservatief.
Wat dit album wel leuk maakt is de afwisseling tussen de nummers (wederom zeg ik voor Heavy Metal begrippen; iedereen die wel een aantal traditionele Metal albums in de collectie heeft weet dat het genre nou niet bepaald het meest vernieuwende en experimentele genre is). Het openingsnummer laat een lekker potje Power Metal horen, terwijl "Chains of Love" haast als ballad valt te classificeren, en "Knight of Hades" een van de meest pakkende refreinen heeft die ik de afgelopen tijd gehoord heb. Een aangename verassing blijkt het nummer "Madman City", dat sterk refereert aan de (gelukkig inmiddels vervlogen) tijd van de 'hair metal' en de bijhorende bands die de meest 'cheesy', opgeblazen metal voortbrachten die ooit gemaakt is. Ik mag dan blij zijn dat die trend verleden tijd is, maar "Madman City" weet me desondanks behoorlijk te boeien en leert dat de opgeblazen, theatrale hardrock van de zichzelf veel te serieus nemende hair metal bands best te pruimen is, mits in beperkte hoeveelheden toegediend.
Of je de zang van Jonas Blum kunt waarderen hangt sterk af van het niveau van je tolerantie voor de typische zangstijl die de meeste Heavy (en vaak ook Power-) Metal zangers hanteren. Er wordt uiteraard hoog gezongen, maar wat opmerkelijk is is het bescheiden imago van Blum's zang. Deze valt totaal niet te omschrijven als 'stoer en episch'; af en toe klinkt het zelfs alsof de zanger op huilen staat uit te barsten. Luister bijvoorbeeld maar eens naar "Vengeance or Dark", een track waarop Jonas wel heel breekbaar en fragiel overkomt.

"Thunderblaze" is best een fraai album voor metalfans die geen genoeg kunnen krijgen van traditionele klanken, maar is voor de gemiddelde metalliefhebber echter niet zo interessant. Een aantal nummers van dit cdtje werken erg meeslepend en ik heb mezelf er al een aantal keren op betrapt dat ik luidkeels mee zat te zingen, maar desondanks ben ik bang dat de gemiddelde kwaliteit van "Thunderblaze" het album waarschijnlijk onopgemerkt in de overweldigende golf van Heavy en Power Metal releases zal doen opgaan. Daarom geef ik deze tip: ben je een toegewijde Heavy Metal freak, dan zou ik dit album zeker even aan een luisterbeurtje onderwerpen. Waarschijnlijk neem je hem ook wel mee naar huis. Ben je echter maar een 'casual' Heavy Metal liefhebber, dan zou ik wachten tot er weer een cd verschijnt die wat meer aan het genre toe te voegen heeft.

Tracklist:
1. Thunderblaze
2. Vengeance or Dark
3. Retribution
4. The Conqueror
5. Knight of Hades
6. Chains of Love
7. Madman City
8. Raging Storms
9. Watching Hell From Above
10. In My Zombie Sleep
11. Bullet Speed