Het is allemaal de schuld van Quorthon. Met zijn eenmansproject Bathory leverde deze black metal pionier ondanks een piepklein budget in de jaren tachtig een reeks legendarische albums af. Helaas spiegelen vele hedendaagse, eenzame black metal adepten met grootheidswaanzin zich aan dit illustere voorbeeld en menen zij abominabel geproduceerde albums op de markt te moeten brengen, waarop zij gespeend van enig muzikaal talent alle instrumenten voor hun rekening nemen.

Ook Quorthons landgenoot Marcus Hammarström acht zichzelf capabel genoeg om in zijn eentje een muzikaal meesterwerk af te leveren en net als Quorthon heeft Hammarström zijn eenmansproject de naam van een historische dame gegeven. Elvira Madigan was een Deense koorddanseres die een buitenechtelijke relatie had met een Zweedse legerofficier. Hun liefde eindigde met een dubbele zelfmoord. Het is derhalve toepasselijk dat de muziek van Elvira Madigan een romantische en dramatische ondertoon heeft.

Hammarström, die tegenwoordig naar de naam Marcus H. Madigan luistert, kiest namelijk voor een symfonische, gothische partij dark/black metal met Cradle Of Filth als belangrijkste referentiepunt. Snelle uitbarstingen worden afgewisseld met akoestische passages, gesproken segmenten en rustig pianospel. Die intermezzo’s laten horen dat de Zweed gelukkig over het nodige muzikale potentieel beschikt. Elvira Madigans vierde album, Regent Sie, kent namelijk een aantal fraaie momenten.

De gesproken passages suggereren bovendien dat Hammarström is geslaagd in de opzet om met dit conceptalbum zijn magnum opus te creëren. Bij mijn promo-exemplaar ontbreekt weliswaar een tekstvel en de afwisselende vocalen zijn veelal onverstaanbaar, maar het door Shakespeare beïnvloedde verhaal lijkt bijzonder interessant. Toch zal ik, hoewel ik best een tekstboekje zou willen hebben, niet tot aanschaf van een reguliere cd overgaan. Dit album leidt namelijk aan het stofzuigersyndroom. Door de matige produktie klinken de snellere black metal passages in mijn oren als voortrazend geruis dat irritatie oproept en de aandacht niet weet vast te houden.

Hammarström meldt op zijn website trots dat bij de opnames van zijn albums geen computers worden gebruikt, maar die principiële keuze lijkt een vergissing te zijn. De gitaarpartijen klinken namelijk levenloos en worden overstemd door de keyboards, terwijl de verschillende instrumenten te weinig harmonie vertonen. Een betere, modernere produktie had dit materiaal goed gedaan en van Regent Sie mogelijk één van de zeldzame uitzonderingen gemaakt van eenmansprojecten die het Bathory-niveau benaderen. Nu kan ik het album alleen aanbevelen aan liefhebbers van symfonische black metal die (in tegenstelling tot mijzelf) door het geruis van een low-budget produktie heen kunnen prikken en de onderliggende gitaarriffs en -melodieën op de juiste waarde weten te schatten.

Tracklist:
1. Mortal Man & The King
2. Silfvertounged
3. Solstice And SleepwalKing
4. Demonaria I: Heart Of The Devil’s Keep
5. LambMendtations
6. Sister Fairytale
7. Demonaria II: Luminouse’s Gift
8. The Harkencraft & The Witch Of Marbeled Halls
9. Demonaria III: Grin
10. SoulSearchKing
11. RekindleSelf
12. Liars In Wait
13. Demonaria IV: Warring
14. The True Worth Of The Lie
15. Regency