Het openingsnummer Misanthrope grijpt het meest expliciet terug op de Emperor-wortels van Ihsahn. Dit nummer had zó op een album als Prometheus kunnen staan, evenals het knallende Malediction. Op andere nummers gaat Ihsahn (nog) gevarieerder te werk en wordt regelmatig geëxperimenteerd met kalme passages en lange, uitgesponnen keyboardlijnen. Zo klinkt een nummer als Unhealer behoorlijk ‘doomy’ in vergelijking met de andere nummers, en bevat dat nummer bovendien een overtuigende vocale bijdrage van Mikael Åkerfeldt (Opeth). Ook Threnody klinkt behoorlijk verrassend en doet door het akoestische begin en de cleane vocalen meer dan eens aan Opeth denken.
Ondanks de grote dynamiek heeft Ihsahn van angL een vloeiend en samenhangend album weten te maken, dat niet verstrikt raakt in zijn eigen diversiteit. Dat komt grotendeels door de kwaliteit van de composities, maar de prima productie draagt daar ook aan bij: de verwrongen Emperor-riffs klinken kil, terwijl de keyboards warm en sfeervol zijn. Fans van progressieve metal en avontuurlijk aangelegde blekkies: verenigt u!
Tracklist:
1. Misanthrope
2. Scarab
3. Unhealer
4. Emancipation
5. Malediction
6. Alchemist
7. Elevator
8. Threnody
9. Monolith
