De geschiedenis van deze band loopt terug tot 1986. De band hoorde ook thuis in de Duitse thrash explosie, maar men was qua stijl toch meer verbonden met Metallica en andere bay area thrash bands. Dat resulteerde in twee prima lp's, Product Of Imagination uit 1987 en het bejubelde Heresy uit 1989. Daarna werd het stil rond de band. Vlak voor de millenniumwisseling kwamen er echter weer geluiden uit het Paradox kamp. In 2000 keerde men terug aan het front met het prima Collision Course. Een album waarop men de oude stijl enigszins had verruild voor een drukkere en meer speed metal-achtige benadering. Nu acht jaar later is de band weer terug met het vierde album.

Zo, en wat een album is dat geworden. Leverde een eveneens doodgewaande thrash grootheid als Mekong Delta vorig jaar al een knaller af, Paradox doet daar niet voor onder. Electrify is een knaller geworden van formaat, die sowieso de voorganger compleet in de schaduw zet. Men heeft duidelijk gekozen voor een muzikale stap die nog meer in de richting van speed en power metal gaat. Gevolg; de melodieuze gitaarpartijen, gierende solo's en vurige vocalen vliegen je om de oren. Zelfs progressieve uitstapjes in de stijl van bijvoorbeeld Communic (Cyberspace Romance) worden niet geschuwd. Voor de angstige thrash liefhebber is er echter ook nog genoeg kenmerkend riffwerk te vinden.

Tien heerlijk spetterende composities staan er op deze plaat en dankzij de heerlijke productie komt alles uitstekend uit de verf. Eindelijk heeft Paradox ook het gitaargeluid gekregen wat het al die jaren verdiende. Na het iele geluid van vroeger en de nogal blubberige sound uit 2000, is nu kraakhelder te horen hoe goed gitaristen Charly Steinhauer en Kai Pasemann zijn. Niet alleen zij zorgen voor het nodige vuurwerk, want ook de twee Rolands (drums en bas) leveren keurig vakwerk af. De zang van Steinhauer is er ook hoorbaar op vooruit gegaan. Er kruipen steeds meer melodieuze zanglijnen in zijn zang, wat de variatie zeker ten goede komt. Niet altijd weet hij helemaal te overtuigen, vooral de langzame passages klinken hier en daar een tikje vlak, maar als de snelheid omhoog gaat, is dat snel vergeten.

Laat je meesleuren in pakkende en behoorlijke technische nummers als Portrait In Grey en Bridge To Silence. Heerlijke riffs, spannende ritmes en werkelijk prachtige solo's laten helemaal niets van de luisteraar over. Luister anders eens naar die machtige zware gitaarpartijen in Disconnected, geweldig!.
Waar Mekong Delta wellicht de technische kant van het thrash genre in Duitsland beheerst, is Paradox zeker te omschrijven als de meer toegankelijke variant. Geen blije happy metal onzin, maar gewoon vette en behoorlijk melodieuze speed /thrash metal. Sla je slag en scoor dit waanzinnige album. Paradox is terug!

Tracklist
1. Second Over Third By Force
2. Paralyzed
3. Monument
4. Portrait In Grey
5. Hyperspeed Hallucinations
6. Bridge To Silence
7. Infected
8. Disconnected
9. Cyberspace Romance
10. Electrify