Met opener Let’s Drink wordt zowel in muzikaal als tekstueel opzicht vertrouwd afgetrapt. De nummers gaan vooral over bier drinken,lol hebben en het geweldige Finse landschap. Muzikaal gezien produceert Korpiklaani nog altijd opzwepende folk metal met frivole fluitjes, hossende hoemparitmes en intrigerend inheems instrumentgebruik. Ditmaal wordt het tempo er iets meer ingehouden. Pas bij het zevende nummer (Palovana) haalt de band even adem. Dat hogere tempo is een goede zaak, want Korpiklaani is op haar best in de snelle, blije nummers. Zelfs de zanger is eigenlijk overbodig, want de muzikanten redden zich prima op eigen kracht, zoals het heerlijke instrumentaaltje Running With The Wolves en de afsluiter Nordic Feast bewijzen.
De uiteindelijke meningen over dit album zullen waarschijnlijk erg uiteen lopen. Vond je de vorige albums van deze band al niet veel soeps, dan zal Tervaskanto je zeker niet van gedachten doen veranderen. Vind je daarentegen dat de metalscène wel wat meer polonaise-muziek kan gebruiken en toverden de vorige albums ook al een glimlach op je gezicht, dan zal dit nieuwe album zeker in smaak vallen. Het onderstaande cijfer doet wel vermoeden tot welke categorie ik mijzelf reken.
Tracklist:
1. Let's Drink
2. Tervaskanto
3. Viima
4. Veriset Apärät
5. Running With The Wolves
6. Liekkiön Isku
7. Palovana
8. Karhunkaatolaulu
9. Misty Fields
10. Vesilahden Veräjillä
11. Nordic Feast
