Redeemer is mijn eerste kennismaking met Norma Jean uit Atlanta, Georgia. Begonnen onder de naam Luti-Kriss, een naam die snel veranderd werd omdat die wel erg op de naam van een rapper met ongeveer dezelfde naam leek. Als Norma Jean bracht men eerder al twee albums uit, Kiss The Child, Bless The Martyr en Oh God, The Aftermath. Zoals gezegd zijn beide mij onbekend. Maar na het luisteren van Redeemer moet ik er misschien maar eens achteraan gaan. Redeemer is namelijk een prima album geworden.

Het eerste dat opvalt aan deze plaat is de chaotische opener A Grand Scene For A Color Film dat in de beste screamo/mathcore traditie op de luisteraar wordt afgevuurd. Dit nummer zet je echter behoorlijk op het verkeerde been omdat het geheel daarna een stuk toegankelijker wordt. Nog steeds zijn er de dissonante/screamo momenten, maar deze worden meer afgewisseld met cleane vocalen en wat ‘traditionelere’ metalcore. Al moet dat ook niet overdreven worden aangezien Norma Jean nog wel vrij ver van de standaard verwijderd blijft en meer experimenteert met sfeerstukken en ook veel bombastischer en emotioneler uit de hoek komt dan de meeste metalcore/screamo/emo/of hoe je het genre ook wil noemen bands.

Het enige kleine kritiekpuntje dat ik kan bedenken is dat er iets meer afwisseling in de nummers onderling zou mogen zijn. Maar muzikaal gezien is het over het geheel gezien dik in orde bij de heren, ook productioneel valt er niets te klagen wat niet verbazingwekkend is aangezien Ross Robinson achter de knoppen zat.

Al met al een erg positieve beoordeling voor dit album dat bovendien per luisterbeurt beter wordt.

Tracklist:
1. A Grand Scene For A Color Film
2. Blueprints For Future Homes
3. A Small Spark Vs. A Great Forest
4. A Temperamental Widower
5. The End Of All Things Will Be Televised
6. Songs Sound Much Sadder
7. The Longest Lasting Statement
8. Amnesty Please
9. Like Swimming Circles
10.Cemetery Like A Stage
11.No Passenger: No Parasite