Complexiteit, progressief, net even anders dan wat iedereen doet. Deze woorden klinken mij vaak zat letterlijk als muziek in de oren. Ik mag graag eindeloos naar complexe progressieve rock / metal albums luisteren en ik zal er nooit moe van worden. Echter zijn er natuurlijk bands die iets anders doen en daarmee de plank volledig mis slaan.

Uncrossed is zo'n band. Een band die zo te zien bestaat uit een aantal jonge gasten die hebben besloten eens iets anders te doen. Anders is niet altijd goed zo blijkt. Echter hebben deze mannen iets bewezen en dat is dat progressie niet altijd vooruitstrevend betekend. Al die leuke effectjes, aparte songstructuren en vreemde solo's klinken natuurlijk verdomd anders, maar als het niet zo belachelijk in elkaar stak, dan was het misschien nog te doen geweest.

Werkelijk elk nummer is een ongeorganiseerde puinhoop. De zang is bedroevend. Welke gekke Rus heeft het verzonnen om op deze stijl te gaan lopen grunten en schreeuwen terwijl extremiteit voor de rest ver te zoeken is. De muziek is melodieus en kent af en toe een groove, maar het belachelijke geschreeuw maakt elk momentje wat nog wel enigszins aanhoorbaar is tot een ware hel. Gelukkig heeft de band met Hopeless ook een nummer geschreven waaruit goede zelfkennis nog wel een beetje blijkt.

Ik wens er verder weinig woorden aan vuil te maken. Alles is kut met peren op deze release. De band lijkt het album in een woestijn te hebben opgenomen, zo mat en droog klinken de nummers. Mijn advies is dan ook om te verdwijnen of om nog eens wat inspiratie op te doen bij je grote voorbeelden. Gauw vergeten!

Tracklist
1. Liquid Air
2. Brain Damage
3. Cynical Comprehension
4. Absurd Philosophy
5. Abruption
6. Hopeless
7. Life The Other Way Round
8. The Evolution Is Completed
9. Disconnection
10. Unknown