Cactus was een van de eerste zogenaamde supergroepen waarbij men enkele bekende muzikanten bij elkaar gooiden om spontaan samen muziek te maken. Onder andere Vinny Appice, Tim Bogert en Jim McCarty maakten tussen 1970 en 1972 met Cactus vier albums die vol stonden met lekkere rock die af en toe het experiment niet schuwde. Na 33 (!) jaar besloten de drie kernleden om uit het niets een nieuwe plaat te maken met nieuwe zanger Jimmy Kunes (ex-Savoy Brown). Van een verrassende comeback gesproken!

Hoewel de veertien songs op V weten te vermaken en het spelniveau van onberispelijk niveau is, vraag ik me toch af wie op dit album zit te wachten. Ik denk dat bijna geen enkele oude Cactus fan überhaupt weet dat er een nieuw Cactus album in de winkels ligt. En op de tweede plaats sluit de huidige koers van Cactus niet echt aan met de oude elpees. We kunnen nog wel Vanilla Fudge, Grand Funk Railroad en Led Zeppelin invloeden opsporen, maar het kwartet heeft zich ook heel duidelijk laten inspireren door nieuwere groovy rockbands als King’s X en Audioslave.

Dit onderhoudende album verdient het nodige lof, maar scoort op de relevantieschaal dus geen voldoende. Ben je een liefhebber van bovengenoemde bands, dan kan een luisterbeurt echter ook zeker geen kwaad.

Tracklist:
1. Doing Time
2. Muscle and Soul
3. Cactus Music
4. The Groover
5. Hi in the City
6. Nite to Days
7. Livin´ for today
8. Shine
9. Electric Blue
10. Brothers Keeper
11. Blues for Mr. Day
12. Blame/Game
13. Gone Train Gone
14. Jazzed