Het gebeurt niet dagelijks dat je een metalband uit Noord Ierland voor je kiezen krijgt, en zeker niet eentje zo apart als Scald. De heren bestaan al sinds 1993, maar het is pas sinds dit album dat men onderdak gevonden heeft bij het Code 666 label.

Begonnen als een crust/sludge/thrashy achtige band is men langzaam aan geëvolueerd in een wat progressieve grindcoreband ten tijde van hun vorige album Headworm. Op Vermiculatus is hier echter weinig meer van te bespeuren. Vermiculatus is namelijk vooral een erg ambitieus (en ook lichtelijk pretentieus) 47 minuten lang instrumentaal stuk muziek dat je het best kan omschrijven als een mengeling van post/prog-rock en doom-metal.
Dat is echter alleen het eerste deel van deze muzikale reis. Halverwege dit album slaat het namelijk compleet om en men eindigt met ambient/noise dat door moet gaan voor een reconstructie van het eerste deel. Verder staat op dit album nog een cd-rom noise track met een vrij bizarre videoclip.

De band laat verder niet veel los over het concept van het album, maar het kan gezien worden als een wormvormige parasiet die dient als metafoor voor verschillende psychologische staten. Volgens het bandstatement is het verder niet nodig het concept te begrijpen, zolang je er maar bewust van bent.

Vrij zware kost dus dit Vermiculatus, vooral het laatste stuk kan niet echt de aandacht vasthouden en is duidelijk alleen geschikt voor de avontuurlijke luisteraar. Het haalt de eindscore voor dit album dan ook wat naar beneden. Maar al met al is dit een erg interessant project, vooral het eerste gedeelte is zeer de moeite waard.