Månegarm staat normaliter garant voor snoeiharde vikingmetal, maar de band bewijst zijn extreme muzikaliteit helemaal met het akoestische Urminnes Havd: The Forest Sessions. Dödsfard en Vredens Tid zijn naar mijn idee twee geniale albums in het genre, en ondanks dat er op Urminnes Havd geen enkele harde noot te vinden is, doet het album aan genialiteit niet veel onder.

Urminnes Havd: The Forest Sessions is een album waar de leden van Månegarm al jaren van droomden. Het was hun wens eens een akoestisch album uit te brengen en in 2006 is dan eindelijk de tijd rijp. Met Urminnes Havd eren ze hun voorouders, de Zweedse mythologieën en bovenal de heidense vlam die in velen nog steeds brandt. Månegarm hoopt deze vlam nog wat meer aan te wakkeren en hoewel mijn heidense overtuiging allang aan de voorgrond is, denk ik dat ze daarmee met vlag en wimpel slagen.

Urminnes Havd is niet te vergelijken met het akoestische Visor om Slutet van Finntroll, mocht je daar al aan denken. Visor om Slutet klonk onwijs Finntrollerig, terwijl dit album echt heel anders is dan het andere werk van Månegarm. Misschien ligt daar ook juist de kracht wel. De schoonheid van Urminnes Havd is maar moeilijk te evenaren. Maar je moet er wel van houden; het album is pure folk van begin tot eind.

De geweldige en krachtige opener Himmelsfursten is weer anders dan het rustig beginnende Hemkomst wat later lostbarst in een vrolijk spektakel. Mannenzang wordt afgewisseld met de prachtige stem van Umer Mossige- Norheim, die perfect in het plaatje past. Vrouwenzang kan zo prachtig zijn, zeker in folkmuziek. Döden is hier helemaal een mooi voorbeeld van.

Ik zou nog uren door kunnen ratelen over alle pracht en praal van dit geweldige album, maar je zult zo meer eens verveeld kunnen raken. Zelden vind je een album wat je raakt tot het diepst van je ziel. Urminnes Havd doet dat, voor de volle honderd procent!

Tracklist:
1. Intro
2. Himmelsfursten
3. Utfård
4. Älvatrans
5. Hemkomst
6. Döden
7. Vaggvisa