Pantera die met 200 kilometer per uur in de tourbus van Stratovarius is gecrasht. Sonata Arctica die de blastbeats heeft ontdekt. Iron Maiden die na een maandje op tour met Children Of Bodom opnieuw het licht gezien heeft. Zo eenvoudig is het (niet) om Kiuas te omschrijven. Uitdagend is het wel, evenals het debuutalbum zelf.

Dat het jaren heeft mogen duren voor het Kiuas de aandacht krijgt die het verdiend ligt niet aan de band zelf. De (onbegrijpelijk lange) zoektocht naar een geschikt label heeft voortdurend een doorbraak in de weg gestaan. Zelf noemt de formatie zich graag een death metalband met cleane vocalen, maar er is meer. Stevige, riffgeoriënteerde heavy metal met volle en agressieve, licht rauwe zang (zoals Phil Anselmo dat ooit zo goed kon) dekt de lading aanzienlijk beter. Daarbij ook Children Of Bodom-approved solo's over de gehele linie en verwijzingen naar folkmuziek in "Thorns Of A Black Rose" om de variëteit erin te houden. En dan is er nog een lang majestueus nummer dat even doet vergeten dat het nog wel even duurt voor de nieuwe Dimmu Borgir het daglicht ziet. Niet dat "And The North Star Cried" daar ook maar iets mee van doen heeft, qua invloeden gaat de band (zoals inmiddels duidelijk zal zijn) een stuk verder. Ensiferum, Cradle Of Filth, Stratovarius, Masterplan, Dark Moor, Judas Priest, allemaal hebben ze hun aandeel gehad in de creatie "The Spirit Of Ukko". En daar mogen we ze dankbaar voor zijn.

Het is origineel, sterk en een knaller van jewelste. Mijn gebeden zijn verhoord, mijn vertrouwen in de Scandinavische metalcommunity is volledig terug. Dank Lord Spinefarm voor de kans die deze band gekregen en volledig benut heeft. Laat ons nu de ogen sluiten en voorbereiden op een snelle tocht naar de betere platen- en cd detailhandel.

Tracklist:
1. The Spirit of Ukko
2. On the Winds of Death We Ride
3. No More Sleep for Me
4. Warrior Soul
5. Until We Reach the Shore
6. Across the Snows
7. Thorns of a Black Rose
8. And the North Star Cried