Dat in Frankrijk niet zo groot is op het gebied van metal is al te vaak uitgezet in matige introducties van teveel matige artikelen over teveel matige Franse bands, waarmee dat oninteressante feit zichzelf al heeft ontkracht. Om nog een schamele duit in het zakje te doen gooit het matige label Thundering Records nog een oninteressante band op de Grote Stapel Inferieuriteit© die inmiddels als een lawine stront de denkbeeldige metalfan.nl redactie wegvaagt. Wat een pret.

Dark-N is de naam, uit Franse underground bestaat de faam. Dit is niet je alledaagse gothic rockband met een zangeres, neen, dit is een band met bassiste en een mannelijke zangeres. Verrassing, hihihi! Dat Finnen van zuipen weten is algemeen bekend, en deze Franse Fransozen uit Frankrijk drinken graag een glaasje mee. Dark-N tapt uit het vaatje van HIM en Entwine, en slaat zonder enige inspiratie de glaasjes achterover. De bleke bandleden profileren zich graag als een soort prinsen en prinses der duisternis die graag met beetjes hun bloed door de sneeuw laten lopen en gitzwarte teksten schrijven.

Dat de semi-depri rock een suicidaal nog aan het lachen zou maken is wellicht een probleem. Veel songs onderscheiden zich niet van de halfharde rocksongs die veel Amerikaanse acts schrijven. Zelfs de cover van een ijskoude band als The Cure heeft een zekere feestelijkheid. Leuke muziek hoor, maar weinig verheffend en geenszins duister. So much for the darkness. Plaats dit soort bands alsjeblieft in het voorprogramma van een 69 Eyes of laat ze een snelle pijnloze dood sterven, hier zit niemand op te wachten.

Tracklist:
1. Never Change
2. Fashionidle
3. Thinkin'
4. Lullaby
5. Outside Reality
6. Sorry
7. The Only Loving One
8. Halfwords
9. Samara
10. Son Of A Dream