Het uit Londen afkomstige Zetra is een van de meest bijzondere bands op de afgelopen editie van het Soulcrusher-festival. De combinatie van shoegaze, gothic en synthwave slaagt erin om tegelijkertijd druilerig, dromerig, lieflijk, melancholisch en kil te klinken. Muziek gemaakt voor vreemde eenden, introverte vleermuizen en andere nachtdieren, door een duo dat wars is van verwachtingspatronen en juist daardoor een geheel eigen sound heeft gevonden. Denk aan een soort vreemd plezierige, dromerige mengelmoes van Jesu, My Bloody Valentine, The Cure en HIM. De muziek blijkt helaas niet aan iedereen besteed, maar dat is wellicht ook wel de terugkerende tragiek van een band die zich niet houdt aan genregrenzen en gewoon lekker zijn eigen pad volgt.
Dat eigen pad levert in ieder geval een bijzondere platendeal op, want het titelloze debuutalbum van dit duo verschijnt via Nuclear Blast Records. Dat is toch wel opmerkelijk, want hoewel de 'gothgaze' van Zetra behoorlijk dansbaar is en ook lekker in het gehoor ligt, is het toch geen standaardkost. Het Duitse label herkent echter de kwaliteit van Zetra. Het uitbrengen van deze plaat is een goede zet, want het album staat vol ronduit heerlijke nummers. Zo combineert opener Suffer Eternally spannende, gebroken beats met etherische vocalen, die uitmonden in een prachtig, dromerig refrein. In Sacrifice en Holy Malice (Annabel) speelt Zetra op sterke wijze met afwisseling tussen momenten van stilte en uptempo-passages, terwijl we ons in Inseperable mogen wentelen in wonderschone melancholie op een bed van vederlichte keyboardpartijen.
Als Zetra op zijn best is, levert dat enorm verslavende nummers op. Zo is Starfall een nummer om steeds maar weer af te spelen. De heerlijke compositie, die als een aangename roes voorbijtrekt, is opgebouwd rondom een melancholisch en simpel, maar zeer effectief pianodeuntje. De verrassende, zij het enigszins weggemoffelde gastvocalen van Serena Cherry (Svalbard) zorgen ervoor dat het bitterzoete, prachtige refrein vocaal krachtiger wordt. Gaia is ook zo'n meesterlijk nummer met een zeer hoge herspeelwaarde. De hoekige riffs en krachtige drums zorgen ervoor dat dit het meest dansbare nummer van het album is en tegelijkertijd de hoogste urgentie uitstraalt, zonder dat dit ten koste gaat van de prettig schemerige sfeer.
Een enkel moment is het materiaal iets te monotoon. Zo is Moonfall de minst interessante track, omdat de band in hetzelfde tempo voortkabbelt en het nummer minder aanknopingspunten heeft in de vorm van een pakkende melodie of beklijvend refrein. Maar alle andere nummers maken duidelijk dat Zetra juist goed heeft nagedacht over de composities. Die zitten bedrieglijk simpel in elkaar en blijven vrijwel direct hangen, maar tegelijkertijd is dit een album dat je keer op keer kunt blijven luisteren en dat iedere keer beter gaat klinken. De ruizige, wollige en tegelijkertijd bijna etherische productie, die wel wat doet denken aan de sound van An Autumn For Crippled Children, laat tegelijkertijd enorm veel ruimte voor 'ademende' synthlijnen. Deze sound past perfect bij de muziek en overspoelt de luisteraar als het ware.
Zetra maakt muziek waarbij je tegelijkertijd wil wegdromen, schoenstaren en dansen. Deze bijzondere stijl levert een verrassend, intrigerend en hypnotiserend debuut op, dat benieuwd maakt naar de manier waarop Zetra zich gaat ontwikkelen. Het duo bewijst met dit album in ieder geval een nieuwkomer te zijn om rekening mee te houden.
Tracklist:
1. Suffer Eternally
2. Sacrifice
3. Starfall (Feat. Serena Cherry, Svalbard)
4. The Mirror
5. Shatter The Mountain (Feat.Sólveig Matthildur, Kaelan Mikla )
6. Holy Malice (Annabel)
7. Inseparable
8. Gaia
9. Moonfall (Feat. Gabriel Franco, Unto Others)
10. Miracle
