Wat een kennismaking was het, anderhalf jaar geleden, in de tot aan de nok gevulde Hall Of Fame tijdens Roadburn 2023. Gewapend met slechts één enkele demo verpulvert de uit Amsterdam afkomstige blackmetalformatie Deathless Void het publiek met een overdonderende sound die klinkt als een mengelmoes van Mgla (de machtige riffs), Watain (de sfeer en de strot van frontman/gitarist MB) en de immersieve chaos van Amor Fati-bands zoals Hwwauoch. En hoewel de show iets minder overdonderend was, deed de band dit kunstje onlangs nog eens over tijdens het Soulcrusher-festival te Nijmegen. Deze solide liveperformances scheppen verwachtingen. Geen wonder dus dat ondergetekende direct aan de bel trekt om zich te ontfermen over het debuutalbum The Voluptuous Fire Of Sin, dat sinds eind september in de schappen ligt middels het cultlabel Iron Bonehead Productions. Kan Deathless Void zijn vooruitgesnelde reputatie waarmaken? Of behoren de Nederlanders tot een van die groepen die vooral op de planken overtuigen?
Opener Psychedelic Warfare doet zijn naam in ieder geval wel eer aan. Na een kalm, ritmisch begin volgt een fulminante passage vol woest en urgent riffwerk (dat met name aan Watain refereert). Vortex Climax houdt er een even sterke mate van urgentie op na, zo blijkt wel uit de razendsnelle drumaanslagen en het vinnige gitaarwerk. Het is jammer dat de track halverwege gradueel desintegreert in een wolk van sonische ambientchaos. The Shattered Realms Of Man Become The Abyss is traditioneler qua aanpak, maar blijkt wel ijzersterk dankzij de sinister kruipende, licht dissonante riffs. En The Ecstasy Of Sin blijkt al helemaal een exercitie in genadeloos en onberispelijk uitgevoerde black metal. De wild erop los gierende riffs, het drumwerk dat klinkt als een precisiebombardement, de effectieve, slepende vertragingen: alles ademt dadendrang en kwaliteit.
Niet alle nummers zijn even geslaagd. Zo is Iside een bevreemdend intermezzo bestaande uit operazang en omineuze ambientklanken - intrigerend, maar te kort en zonder duidelijke richting. Crossing The Threshold is met ruim zeven minuten het langste nummer op dit debuut, maar dreigt door de maalstroom aan grauwe riffs, de overdaad aan sfeereffecten en de monotoon ratelende blastbeats halverwege wat eentonig te worden. De compositie wordt echter gered door de effectieve tweede gitaarlijn, die middels een infectueuze melodie de boel op scherp zet. Toch ebt bij de laatste nummers de aandacht een beetje weg. Voornaamste boosdoener is dat Deathless Void zich te zeer op dezelfde effecten beroept. Daardoor wordt het materiaal uiteindelijk wat eentoniger en minder onderscheidend. Daar komt bij dat de strot van Jelle Soolsma weliswaar zeker niet slecht is, maar zijn stemgeluid op plaat wel een klasse minder blijkt dan live, waar hij veel dwingender aanwezig is.
Al met al is The Voluptuous Fire Of Sin een verdienstelijk debuut. De sound is goed, de nummers zijn solide uitgevoerd en de gedrevenheid waarmee de band met name op de eerste helft van het album opereert, is prijzenswaardig. Wie Deathless Void echter op zijn best wil zien, moet naar een optreden toe. In die natuurlijke habitat stijgt het gezelschap boven zichzelf uit.
Tracklist:
1. Psychedelic Warfare
2. Vortex Climax
3. The Shattered Realms Of Man Become The Abyss
4. The Ecstasy Of Sin
5. Iside
6. Burning Shapes Without Form
7. Crossing The Threshold
8. Purple Triad
9. Curse Upon You
