Het Berlijnse Grin wordt gevormd door het echtpaar Sabine en Jan Oberg. Het tweetal is geen onbekende in de Duitse stonerscene, want samen met Sebastian Grimberg vormen zij ook Earth Ship. In Grin neemt Sabine de bas voor haar rekening en houdt Jan zich bezig met de drum-, gitaar- en zangpartijen. Daarnaast is hij verantwoordelijk voor de sfeervolle soundscapes waar de zwaar aandoende psychedelische tracks bol van staan. Op de vierde langspeler Hush hult het duo zich vooral in muzikale duisternis; als een slechte trip die op momenten behoorlijk uit de bocht vliegt.

De titel- en openingstrack opent met onheilspellend getik, waarna een brommende en buitengewoon dreigende, fuzzy basloop je meesleept in een nachtmerrie die zo’n veertig minuten aanhoudt. De muziek bevat een stevige groove en dreunt genadeloos door. Het klinkt beangstigend, maar ook uitnodigend. De spannende, grauwe zang, bomvol echo, maakt het muzikale spel tussen aantrekkingskracht en vervreemding compleet. Er gebeurt een hoop en dit is nog maar de openingstrack van dit album, dat wellicht het zwaarste, maar ook het makkelijkst te behappen werk tot nu toe is.

De nummers lijken een aaneengesloten geheel te vormen, waarbij drone-achtige passages worden afgewisseld met sfeervolle, vaak lichtere psychedelica. De speelduur van de individuele songs is soms kort en tikt op momenten niet eens de twee minuten aan. De langste song Portal met een gitaarsolo van gastmuzikant Caspar Orfgen (Daevar) houdt het onder de vier minuten. Ondanks de korte duur lijken een aantal van die korte tracks veel op elkaar. Gewenning ligt op de loer en maakt het op momenten minder opwindend. De overtuigingskracht waar Hush mee opent, blijkt geen constante factor.

Toch valt er genoeg te genieten. De openingstrack is geweldig en tussen het dreigende gebrek aan diversiteit tijdens een op zich behoorlijk interessante, muzikale reis, zitten enkele zeer smaakvolle songs. Met het relatief lichte Silver begeven de Obergs zich bijvoorbeeld bijna op het pad van de post-metal en met Venom wordt de beloofde spanning terug opgebouwd.

Met Hush zet Grin stappen in een zwaarder klinkende richting, meer metal en minder rock. Het tweetal is bijzonder sterk in heet neerzetten van een geweldige sfeer, met aanlokkelijke songs, maar op het gebied van het volhouden van een albumlange spanningsboog is er nog veel te winnen.

Tracklist:
1. Hush
2. Calice
3. Gatekeeper
4. Midnight Blue Sorrow
5. Talons
6. Portal
7. Neon Skies
8. Vortex
9. Silver
10. Pyramid
11. Deathbringers
12. Nothingness
13. Venom
14. Eyes Like Daggers
15. The Tempest Of Time
16. Torre Del Serpe