In twintig jaar tijd is het grotendeels Duitse Powerwolf uitgegroeid tot een behoorlijk populaire en bij festivalgangers geliefde band. Het gezelschap dat tekstueel de draak steekt met de katholieke kerk en monster- en spookvertellingen tot kunst verheft, voegt met Wake Up The Wicked een nieuw hoofdstuk toe aan de inmiddels forse discografie. De groep past binnen het rijtje van moderne (power)metalbands als Sabaton, Battle Beast, Beast In Black en Bloodbound. Deze bands maken muziek volgens een inmiddels welbekende, vaste formule. Het is bombastisch, vol orkestrale en keyboardpartijen en vaak bijzonder pakkend. Deze stijl heeft als nadeel dat de rek er inmiddels uit is en er veelal op veilig wordt gespeeld. Dat laatste gaat helaas ook op voor deze nieuwe schijf.
Openingstrack Bless 'm With The Blade is een prima voorbeeld van een standaard Powerwolf-track en biedt dan ook geen enkele verrassing. Van tekstuele spitsvondigheden is al helemaal geen sprake. De song opent vol bombast, vervolgt met een rap couplet en stelt teleur met een refrein dat vooral bestaat uit het herhalen van de titel. De saaie break, die na anderhalve minuut ruimte biedt voor de nodige gitaarsolo's en wat keyboardwerk, voelt weinig spontaan aan. Nee, dan hadden Matthew en Charles Greywolf (gitaar), Attila Dorn (zang), Falk Maria Schlegel (keyboard) en Roel van Helden (drums) beter met Sinners Of The Seven Seas kunnen beginnen, want die track is stukken pakkender met een fijne melodie en typische passages die live gebruikt kunnen worden om het publiek op te zwepen. Het piratenthema nemen we voor lief.
De tracks zijn relatief kort en behoorlijk rap. Het epische 1589, dat dienstdoet als eerste single, vormt met een speelduur van net iets meer dan vier minuten een uitzondering, want het leeuwendeel van de tracks vliegt in drieënhalve minuut voorbij. De vaste Powerwolf-ingrediënten, modulaties en songstructuren komen in diverse vormen voorbij. Hoewel het niveau na de teleurstellende openingstrack behoorlijk constant is, zijn er ook weinig uitschieters. Er is gekozen voor wat meer folk-invloeden in de orkestpartijen en Joan Of Arc klinkt als een samenwerkingsrproject tussen Powerwolf en het eerdergenoemde Sabaton. Het is wellicht wat je na zoveel platen Powerwolf kunt verwachten.
Hoogtepunten zijn schaars, maar wel degelijk present tijdens deze pompeuze, muzikale achtbaanrit. Kyrie Klitorem is de spirituele, vrouwelijke tegenhanger van de livekraker Resurrection By Erection. Geheel anders van insteek is Viva Vulgata dat gaat over een specifieke Bijbelvertaling. De katholieke kerk wordt wederom flink op de hak genomen en bekritiseerd met het vermakelijke, (soms puberale) Latijn en de symbolische grappen. Het is de formule waar de band groot mee is geworden en waar de heren gelukkig geen afscheid van nemen.
Hoewel er op Wake Up The Wicked geen enkel risico wordt genomen, weet Powerwolf wel te vermaken. Het is er vooral eentje voor de fans en een goed excuus om weer op tournee te gaan, want de echte kracht van Powerwolf zit hem vooral in het livespektakel.
Tracklist:
1. Bless 'm With The Blade
2. Sinners Of The Seven Seas
3. Kyrie Klitorem
4. Heretic Hunters
5. 1589
6. Viva Vulgata
7. Wake Up The Wicked
8. Joan Of Arc
9. Thunderpriest
10. We Don't Wanna Be No Saints
11. Vargamor
