Zo’n tien jaar geleden maakte Amaranthe indruk met een destijds vernieuwende en flitsende combinatie van melodeath, power metal, metalcore, pop en elektronische elementen. Daarbij viel op dat de Zweedse formatie drie vocalisten in dienst had, waarbij vooral zangeres Elize Ryd de succesfactor was. Hoewel de Zweedse groep nog altijd garantstaat voor een enthousiast en energiek live-spektakel zijn de meest recente platen van het sextet minder relevant.

Ook The Catalyst bevat geen verrassingen. Sterker nog: het is een herhaling van zetten die af en toe naar zelfplagiaat riekt. Je krijgt dezelfde ritmiek (Insatiable heeft wel iets van Drop Dead Cynical), nagenoeg dezelfde zanglijnen en standaardriffs voorgeschoteld. Dat werkt vooral de tweede helft van de plaat tegen zich. Zelfs de extreme vocalen van de nieuwe zanger Mikael Sehlin liggen in lijn van die van de vertrokken Henrik "GG6" Englund Wilhelmsson. Dit keer zijn er wel meer synthesizer-elementen toegevoegd aan het geheel, maar zelden zit je op het puntje van je stoel. Nu hoeft een band uiteraard niet per definitie vernieuwend te zijn, maar in dit geval lijkt de echte inspiratie er niet te zijn en blijft de groep hangen in een (overigens succesvolle) formulaire benadering.

Deze zevende langspeler is overigens zeker niet slecht. Daarvoor zijn de kwaliteiten van de bandleden te goed. Zo valt op dat er wat meer gitaarsolo’s in de songs zijn verwerkt. Bovendien is er productioneel professioneel werk geleverd. De vocale bijdragen zijn prima op elkaar afgestemd en de instrumentatie klinkt als een klok. Wat dat betreft valt er weinig te mopperen. En het blijft gewoon ook opbeurende stuitermetal, getuige onder meer Outer Dimensions, met een knipoog naar inspiratiebron ABBA in het refrein.

Het album is echter gevuld met degelijke nummers die in veel gevallen over drie jaar niet meer op de setlist staan. Het energieke titelnummer, het snelle Damnation Flame (dat raakvlakken heeft met Nightwish en Powerwolf) en het swingende Re-Vision (met memorabele sample) houden het daarom waarschijnlijk langer uit dan de andere tracks, die het album als geheel wat vlak laten klinken. Vlak achter deze uitschieters doen Interference en de ballad Stay A Little While het goed. Wie zich niet stoort aan het repetitieve karakter van de afgelopen Amaranthe-albums, heeft ook aan The Catalyst een fijne eurodance-metalplaat.

Tracklist:
1. The Catalyst
2. Insatiable
3. Damnation Flame
4. Liberated
5. Re-Vision
6. Interference
7. Stay A Little While
8. Ecstasy
9. Breaking The Waves
10. Outer Dimensions
11. Resistance
12. Find Life