Het Franse Eitrin levert met dit titelloze album niet zomaar een debuut af. Het project is speciaal in het leven geroepen om het twintigjarig jubileum van het label Debemur Morti Productions te vieren. De connaisseurs onder u weten dan al voldoende: het eveneens in het land der stokbrood en wijn residerende label geldt immers al sinds jaar en dag als hofleverancier van alle vormen van kwalitatief hoogstaande sonische dissonantie. Het vlaggenschip van het label is het briljante Blut Aus Nord, waarvan de avantgardistische, pikzwarte riffs en nachtmerrieachtige composities het blackmetalgenre opnieuw hebben gedefinieerd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat mastermind Vindsval op Eitrin voor het gitaarwerk (en baspartijen) zorgt. Voor de heuglijke gelegenheid werkt hij samen met vocaliste Marion Leclercq - bekend van het onheilspellende ambient/industrial-project Mütterlein - en Church Of Ra-lid Dehn Sora, die voor de keyboard- en ambientpartijen zorgt.
Dat het eindresultaat een nogal duistere aangelegenheid zou worden, staat met deze bijdragen al min of meer in de sterren geschreven. In muzikaal opzicht is Eitrin alles wat we van deze eersteklas namen mogen verwachten – en meer. Vindsval schudt de ene verrukkelijke, dissonante onheilsriff na de andere uit zijn mouw. De hese, gepijnigde screams van Leclerq blijken wonderwel te passen bij het krioelende en onder de huid kruipende, giftige gitaarwerk. Sora zorgt intussen niet alleen voor enkele beklemmende ambientfragmenten tussen de nummers in, maar zijn duistere achtergrondeffecten voegen ook een extra verdiepende dimensie toe aan de toch al bijzonder unheimische composities.
Met name de eerste twee nummers zijn ronduit briljant. In Ricin - The Bloody King Of All Poison en Sarin - Consigned To Oblivion slaagt het drietal erin om een zeer naargeestige sfeer te creëren, die de luisteraar direct bij de lurven grijpt en nihilistische diepten insleurt. We zijn amper tien minuten onderweg en het licht aan het eind van de tunnel blijkt niets meer dan een zinsbegoocheling te zijn. Gelukkig slaagt Eitrin erin om dat beklemmende en inktzwarte gevoel gedurende het hele album vast te houden. Door de darkambientpassages voelt Eitrin aan als één lange, intense compositie, die zich als een paranoïde koortsdroom ontwikkelt in verschillende incarnaties en waarin de zeven nummers onderdeel vormen van een groter geheel.
De beste blackmetalalbums moeten het mijns inziens niet louter hebben van agressie of intensiteit, maar van de mate waarin ze de luisteraar weten te grijpen en te confronteren met de donkerste uithoeken van de menselijke identiteit. Albums die de altijd onder de oppervlakte sluimerende innerlijke afgrond nauwgezet openbreken en beginnen te peuteren. Eitrin is zo’n plaat die de innerlijke demonen verkent. Met iedere dissonante riff en iedere gelamenteerde uithaal wordt de luisteraar verder meegesleurd in een mistige en schimmige nachtmerriewereld die wel eens al te reëel zou kunnen blijken. Een zeer indrukwekkende samenwerking en een waardige viering van twintig jaar kwaliteitsmuziek.
Tracklist:
1. Ricin - The Bloody King Of All Poison
2. Sarin - Consigned To Oblivion
3. Cyanide - A Cracked Dam
4. Phenol - Sinister
5. Arsenic - The Eye Of The Whale
6. Muscarine - What Is Sacred
7. Curare - The Silence Of The Innocent
