Wat was, qua albumreleases, het allerbeste metaljaar? Wat mij betreft is 1980 een voorname kandidaat voor deze eretitel. Denk bijvoorbeeld aan Ace Of Spades, Angel Witch, Back In Black, Blizzard Of Ozz, British Steel, Fresh Fruit For Rotting Vegetables, Iron Maiden, Lightning To The Nations en Wheels Of Steel. Mijn persoonlijke favoriet uit deze onvergetelijke periode is Heaven And Hell van het herboren Black Sabbath.

Met wat vers Amerikaans bloed in de gelederen laat de ervaren Engelse formatie aan alle ontluikende NWOBHM-bandjes horen hoe traditionele heavy metal hoort te klinken. De van Rainbow overgekomen aanwinst Ronnie James Dio slaagt volledig in de opzet om originele zanger Ozzy Osbourne te doen vergeten. Dio is in technisch opzicht een veel betere vocalist. De kleine man met het grote stemgeluid levert bovendien een aanzienlijke bijdrage aan de songwriting. Daar waar de vorige twee studio-albums van Black Sabbath vrij zwak zijn, staat Heaven And Hell vol met overtuigende composities van een onaardse schoonheid.

De voortvarende opener Neon Knights laat meteen horen dat dit een ander Black Sabbath is dan in de jaren zeventig. Het nummer heeft een opvallend hoog tempo en de voor Dio kenmerkende fantasy-thematiek. Alle vier bandleden presteren op de toppen van hun kunnen. Vervolgens toont het rustige, hemelse intro van Children Of The Sea de veelzijdigheid van het gezelschap. Deze track ontpopt zich even later als een epische mid-tempo kraker en is een absoluut hoogtepunt.

Nog beter is het zeven minuten lange titelnummer van Heaven And Hell. Met zijn fantastische gitaar- en basspel, cryptische tekst, progressieve arrangement, opvallende outro en halfgoddelijke, halfduivelse vocalen van Ronnie James Dio is het voor mij de gaafste song van heel het jaar 1980. Het uitstekende, tussengelegen Lady Evil maakt kant a van deze langspeler compleet. Als de achterzijde van dit stuk vinyl hetzelfde niveau zou hebben, dan was een maximale score van 100 punten gerechtvaardigd geweest.

In de praktijk zijn de vier songs op kant b van Heaven And Hell weliswaar zeer behoorlijk, maar met name Wishing Well en Walk Away blijven achter bij het voorafgaande geweld. Naar het afwisselende Die Young en het dromerige Lonely Is The Word zullen veel jonge NWOBHM-bandjes destijds daarentegen toch met enige jaloezie hebben geluisterd. Per saldo is dit album nu, meer dan vier decennia na de oorspronkelijke release, nog steeds een verplichte aanwezigheid in de collectie van elke hardrock- en metalfan.

Tracklist:
1. Neon Knights
2. Children Of The Sea
3. Lady Evil
4. Heaven And Hell
5. Wishing Well
6. Die Young
7. Walk Away
8. Lonely Is The Word