Het uit New York afkomstige Sanhedrin komt in 2019 prima voor de dag met de tweede langspeler The Poisoner. Het trio maakt aanstekelijke heavy metal dat deels teruggrijpt naar het verleden, maar ook modernere randjes heeft. Op de derde plaat Lights On is de voorliefde voor bands als Iron Maiden, Queensrÿche en Saxon nog niet verdwenen, maar probeert Sanhedrin meer en meer op eigen benen te staan.

Lights On gaat met Correction prima uit de startblokken. Dit uptempo nummer met typisch meezingrefrein en prima gitaarsolo zal de heavymetalliefhebbers vertrouwd in de oren klinken. Ook Change Takes Forever, Scythian Woman en de titeltrack tappen min of meer uit hetzelfde vaatje met kenmerkende heavymetaldrafjes, sterke refreinen en fraaie gitaarsolo’s. Een groot pluspunt is dat Sanhedrin hierin niet doorslaat in de retro-heavymetalsound. Onder andere de warmere, moderne productie voorkomt dat de songs geforceerd retro klinken.

In de midtempo-nummers Lost At Sea, Code Blue probeert Sanhedrin wat meer focus te leggen op de songwriting. Hoewel de songs een lekkere flow en uitstekende melodielijnen hebben, klinkt de band wat getemd en lijkt de kracht van dit trio toch meer bij de snellere composities te liggen. In Hero’s End ligt het tempo ook wat lager, maar blijkt het epische doom-jasje dat Sanhedrin hier aantrekt best goed te passen. Het album wordt afgesloten met Death Is A Door, dat ondanks het mooie in- en outro toch een beetje een dertien-in-een-dozijn-track is.

Lights On klinkt als een heavymetalplaat zoals deze in 2022 gemaakt zou moeten worden. Met één been in het verleden, en één been in het heden. Een perfect album is het niet geworden, maar het siert ze dat ze niet klinken als een tribute band, maar risico durven te nemen.

Tracklist:
1. Correction
2. Lights On
3. Lost At Sea
4. Change Takes Forever
5. Code Blue
6. Scythian Women
7. Hero's End
8. Death Is A Door