Occulte doom metal begon ooit als een nogal obscure niche binnen de metal, maar is inmiddels dankzij het succes van Roadburn en soortgelijke festivals uitgegroeid tot een dichtbevolkt genre. Daarbinnen is het voor jonge bands steeds lastiger geworden om zich te onderscheiden van de talloze soortgenoten. Het uit Philadelphia stammende trio Heavy Temple, luisterend naar de illustere namen Baron Lycan (drums), Lord Paisley (gitaar) en High Priestess NightHawk (basgitaar, zang) put qua tekstuele inhoud inspiratie uit de Dark Tower-boekenreeks van Stephen King. Daarmee is ook het enige onderscheidende kenmerk benoemd, want in muzikaal opzicht laat het debuutalbum Lupi Amoris niets horen wat we nog niet eerder in het genre zijn tegengekomen.

Is dat erg? Nou ja, dat hangt ervan af hoezeer de luisteraar waarde hecht aan originaliteit. De uitvoering van de heavy/doom metal met occulte en psychedelische ondertonen is namelijk op zichzelf genomen best verdienstelijk. In iets meer dan een half uur krijgt de luisteraar vijf sterk opgebouwde tracks voorgeschoteld, die weliswaar keurig binnen de genrelijntjes kleuren, maar desondanks laten horen dat deze band wel degelijk het een en ander in zijn mars heeft. Zo begint openingsnummer A Desert Through The Trees nog als vrij klassieke Black Sabbath- en Electric Wizard-verering, maar stuwen de fijne, groovende versnelling halverwege - en vooral de wilde, uitgesponnen soleersessie aan het einde – de track naar grotere hoogten.

Heavy Temple raakt op dit album regelmatig de juiste snaar als het aankomt op het creëren van een goede spanningsboog. Zo begint het sterke The Wolf met bluesy psychedelica en subtiele keyboardeffecten, om daarna te imponeren met een heerlijk logge, Sabbathiaanse riff die zich in al zijn schitterende stroperigheid de oorschelp inwurmt en daar zijn tentenkamp opslaat. Ook The Maiden komt traag op gang, maar ontpopt zich tot een noest, uitermate headbangwaardig nummer. In deze tracks slaagt het drietal erin een goede balans te vinden tussen dikke riffs en losjes zwevende psychedelica. Spijtig genoeg overtuigt het langste nummer – het tien minuten durende Isabella (With Unrelenting Fangs) minder. Hier verliest Heavy Temple zich enigszins in experimenteel gefröbel.

Met Lupi Amoris geeft Heavy Temple in ieder geval een aardig visitekaartje af. Het is niet voldoende om de band direct een grootse toekomst toe te dichten, maar er zit zeker potentieel in de combinatie van klassieke doomverering en uit de losse pols gespeelde, psychedelische uitstapjes. Wie groepen als Earthless, Ruby The Hatchet en Windhand tot zijn favorieten rekent, zal ook Lupi Amoris kunnen waarderen. Ik vermoed echter dat Heavy Temple nog hogere ogen gaat gooien als de band op een opvolger de remmen los durft te gooien.

Tracklist:
1. A Desert Through The Trees
2. The Wolf
3. The Maiden
4. Isabella (With Unrelenting Fangs)
5. Howling Of A Prothalamion