Net als Iron Maiden zal Carcass nooit meer zo’n baanbrekende plaat maken als de Engelse formatie eind jaren tachtig en negentig deed. Surgical Steel (2013) is evenwel een prima comebackplaat en dat stemt toch hoopvol voor Torn Arteries, waarop oudgedienden Jeff Walker (bas zang) en Bill Steer (gitaar, zang) hulp krijgen van drummer Daniel Wielding.
De zevende full-length begint als een voortzetting van Surgical Steel met het titelnummer vol tempowisselingen en prima riffs. Die laatste constatering geldt ook voor Dance of IXTAB (Psychopomp & Circumstance March No.1 In B). Die track is veel trager en groovier, bevat een bluesy solo en zit ergens tussen Heartwork en Swansong in. Andere hoogtepunten zijn er met het snellere Under The Scalpel Blade, het aan Necrotism – Descanting The Insalubrious herinnerende Kelly’s Meet Emporium en het groovende en rockende, zelfs bijna swingende The Devil Rides Out.
Gitarist Bill Steer is in al die gevallen de smaakmaker. Tom Draper tourt wel, maar speelt op dit album niet mee. Veel van Steers spel klinkt vertrouwd, zowel de riffs als de harmonieuze leadpartijen. Zeker de eerste helft van de plaat. Toch is er wel vernieuwing. Luister maar eens naar In God We Trust (doom, rock, blues). Aan het einde van The Devil Rides Out is er avontuurlijk soleerwerk en aan het begin (progressief, akoestisch intro) van en halverwege Flesh Ripping Torment Limited frons je je wenkbrauwen vanwege de verrassend geslaagde noviteiten, zoals getokkel met daaroverheen een fraaie bluessolo. Die noviteit komt in In God We Trust, zelfs met handgeklap. Het slotstuk The Scythe’s Remorseless Swing begint overtuigend met atmosferisch gitaarwerk.
Niet alle tracks kunnen de aandacht over de hele lengte vasthouden. Steer blijkt de kar niet alleen te kunnen trekken. De ritmesectie en de zang staan veelal in dienst van zijn bijdragen. Eleanor Rigor Mortis, dat een paar thrashgedeelten bevat, maar verder in een langzaam tempo blijft hangen, bevat in het trage deel een solo die niet op zijn plaats is. Deze track bevat weliswaar een goede riff, maar trekt toch de energie uit de plaat. Het zojuist genoemde Flesh Ripping Torment Limited klokt maar liefst bijna tien minuten en dat is simpelweg te lang. Wake Up And Smell The Carcass/Caveat Emptor is veel compacter, maar bevat geen beklijvende riffs.
Ondanks de mindere momenten is Torn Arteries goed genoeg. De prima geproduceerde plaat blijft wat hangen in een laag tempo, maar bevat een aantal sterke tracks en verrassend geslaagde nieuwe elementen. Degene die naast Necrotism – Descanting The Insalubrious en Heartwork Surgical Steel regelmatig opzetten en niet vies zijn van Swansong en vernieuwende elementen kunnen hier wel mee uit de voeten. Niets baanbrekends, maar wel een voldoende voor deze veteranen.
Tracklist:
1. Torn Arteries
2. Dance of IXTAB (Psychopomp & Circumstance March No.1 In B)
3. Eleanor Rigor Mortis
4. Under The Scalpel Blade
5. The Devil Rides Out
6. Flesh Ripping Torment Limited
7. Kelly's Meat Emporium
8. In God We Trust
9. Wake Up And Smell The Carcass/Caveat Emptor
10. The Scythe’s Remorseless Swing
