Wanneer je Iron Lung, het tweede album van het Zwitserse drietal Heavy Harvest, voor het eerst opzet, zou je haast vergeten dat noiserock een genre is dat alweer decennia meegaat. Zo fris, energiek en intens is het geluid van het trio dat bestaat uit O'Neal Haas (zang/gitaar), Aaron Wetzel (bas) en Jonas Häne (drums). De band begon in 2011 als stonerkwartet en is door de jaren heen geëvolueerd tot een driemanschap dat in 2017 debuteerde met Rats.
De opvolger, die voorzien is van intrigerend artwork, duurt iets meer dan een half uur en bevat twaalf nummers die in lengte variëren van één tot vierenhalve minuut. Dat mag kort klinken, maar zoals wel vaker bij dit soort muziek zegt de duur van een nummer weinig over de intensiteit van de dissonante gitaarexplosies die je in korte tijd om de oren vliegen. De mannen zoeken de grenzen op van wat er binnen de punk, noise, sludge en hardcore mogelijk is, zonder daarbij uit het oog te verliezen wat een goede, pakkende song omvat. Van het avantgardistische blijft het trio ver verwijderd.
Het houdt de hevige geluidsuitbarstingen behapbaar en maakt het geheel tot een zeer fysieke luisterervaring. Zo hebben 7845-04 en Fertilizer een punkkarakter en weerklinkt in Needles, Iron Lung en Nosebleed het geluid van alternatieve bands met succes in de vroege jaren negentig zoals Melvins, Sonic Youth en Helmet. De twaalf songs vormen overduidelijk een geheel, maar daarbinnen zijn behoorlijk wat onderscheidende elementen en accenten te ontdekken, bijvoorbeeld het bijzonder scherpe gitaarwerk tijdens Nosebleed en de titelsong en de bulderende baspartijen van Candy en Oven. De rauwe, ietwat blikkerig klinkende muziek van Heavy Harvest vraagt erom flink hard gedraaid te worden om in alle hevigheid te worden ervaren. Kort, maar zeer krachtig.
Tracklist:
1. Worship
2. Scream
3. Nosebleed
4. Body Hammer
5. Needles
6. Oven
7. 7845-04
8. Fertilizer
9. Iron Lung
10. Pig Doctor
11. Candy
12. Skeleton
