“If I were to compare the grand and great grand fathers who fought in the war, they would be the wolves of Karelia and we would be teddy bears.” Wolfheart-baas Tuomas Saukkonen refereert daarmee aan het verschil tussen de mentaliteit van de Finnen nu en die in de Winteroorlog van 30 november 1939 tot 13 maart 1940. Het zwaar onderbemande, maar onverzettelijke Finse oorlogsapparaat hield toen verrassend stand tegen de Russische strijdkrachten, die niet goed waren voorbereid op de extreme vrieskou en grote afstanden.
Vooral interviews met veteranen brachten Saukkonen, die zelf in het voormalige oorlogsgebied heeft gewoond, tot dit nieuwe album, dat mede vanwege het thema wat donkerder, rauwer en agressiever uitpakt dan zijn voorganger. Er zijn wel wat kalme en melodieuze passages die voor balans zorgen, maar de tremoloriffs van de twee gitaristen en de blastbeats van Joonas Kauppinen vliegen je regelmatig als een spervuur om de oren. Zo begint het album furieus met Hail Of Steel, over de vastberadenheid van het verzet en de overdonderende oorlog, en vervolgen de mannen met het eveneens blastende Horizon Of Fire.
Behalve op het hoogste tempo oorlog voeren, gaat het gaspedaal eraf in Reaper en staakt men het vuren voor een melancholische, Insomnium-achtige passage, zoals in Horizon Of Fire en Ashes. De gitaarspelende nieuwe aanwinst Vagelis Karzis (bekend van Rotting Christ en Full House Brew Crew) speelt daar een belangrijke rol in met harmonieuze leads en Dark Tranquillity-achtige riffs. Soms voegt hij smaakvolle solo’s toe, zoals in The Hammer en Born From Fire.
Bovendien zorgen de orkestraties van Saku Moilanen (Red Moon Architect) voor een tegenhanger van het gebeuk. Ze karakteriseren een cinematische en soms dramatische touch. Ze zijn echter niet gelaagd en staan net als het onopvallende baswerk van Lauri Silvonen niet prominent in de mix en dienen veelal als sfeerbevordering. Soms volgen ze de riffs wel erg letterlijk, zoals in Arrows Of Chaos.
Het draait vooral om het gitaar- en drumwerk op deze vijfde full-length. Die zijn dik in orde, al blijft het aantal memorabele ideeën beperkt. Ashes is een hoogtepunt vanwege zijn emotionele impact, melancholie, geslaagde geluidseffecten (inslaande bommen) en opbouw. Ook The Hammer is een uitschieter, met bovendien een fraai einde met piano, akoestische gitaar en viool. Het daaropvolgende intermezzo Eye Of The Storm had mede daardoor weggelaten mogen worden. Born From Fire bevat een geslaagd experiment met tegendraadse drumpatronen ten opzichte van de ritmiek van de riff. De experimentele fase houdt de tweede helft van het album aan met onder meer black metal meets Amon Amarth in Arrows Of Chaos.
Wolves Of Karelia klinkt verder vooral vertrouwd en biedt de luisteraar op muzikaal gebied niet veel nieuws, al zijn er iets meer blackmetalinvloeden. Het is een degelijke plaat die bij vlagen de ontberingen en strijdvaardigheid van de winterse oorlog treffend vertolkt. Daar moet Wolfheart het dit keer vooral van hebben. Spreekt het concept van de plaat je aan? Dan is Wolves Of Karelia beslist wat voor jou.
Tracklist:
1. Hail Of Steel
2. Horizon On Fire
3. Reaper
4. The Hammer
5. Eye Of The Storm
6. Born From Fire
7. Arrows Of Chaos
8. Ashes
