Candlemass behoeft geen nadere introductie. Na het gedwongen vertrek van zanger Robert Lowe in 2012 zou dit doominstituut volgens grote baas Leif Edling nooit meer nieuw studiomateriaal uitbrengen, omdat dit niet rendabel zou zijn in de huidige tijd. Daar kwam hij een tijdje geleden op terug, waardoor er in 2016 en 2018 de ep's Death Thy Lover en House Of Doom met zanger Mats Levén het daglicht zagen. Levén moest daarna echter het veld ruimen ten faveure van zanger van het eerste uur Johan Längquist, waarmee in 2019 middels The Door To Doom zelfs een volledig album werd opgenomen. Dat smaakte kennelijk naar meer, want al vrij rap is er nu de nieuwe ep The Pendulum.

The Pendulum bevat zes nummers, maar drie ervan kun je feitelijk al overslaan. Dit zijn korte instrumentaaltjes, waarbij het lijkt of deze nog in de experimentele fase zitten en slechts wat mogelijke aanzetten zijn tot nieuwe nummers. Bovendien is het vreemd dat er twee van deze misbaksels na elkaar komen. Blijven er dus drie volwaardige nummers over. Het titelnummer is van het betere knip- en plakwerk uit eigen doos. Zo doet het begin van de openingsriff wel heel erg denken aan de tempoversnelling in At The Gallows End. Zo zijn er nog wel meer aha-erlebnissen als je je oor bij dit nummer goed te luisteren legt. De riff van de coupletten bij Snakes of Goliath is een complete rip-off van Black Sabbath's Electric Funeral, inclusief een sneller tussenstuk. Hoe verzin je het?

Overigens komen tijdens het refrein de keyboards helaas weer eens te voorschijn. Candlemass en keyboards, het blijft een ongelukkige combinatie. Bij Krux werkt het prima, maar passen bij Candlemass doet ze niet. Een compliment kan wel worden gegeven voor de lange, a-typische gitaarsolo van Lars Johnasson, die lekker rauw en scheurend is. In Porcelain Skull merk je pas goed dat de sleet op de stembanden van Längquist zit. Zijn stem is op deze ep al tamelijk aan de schorre kant, maar het valt hier extra op, aangezien hij snel afknijpt als hij de hoogte ingaat. De houdbaarheid van zijn stem lijkt bijna over de datum heen.

Als we heel eerlijk zijn, doet The Pendulum verdacht veel denken aan het uitbrengen van wat overblijfsels, die vorig jaar het album The Door To Doom niet hebben gehaald. Wellicht kunnen we zelfs stellen dat deze ep Candlemass onwaardig is. Daardoor is aanschaf verre van verplicht, voor het eerst dat zoiets over een release van deze band gezegd kan worden. Een pijnlijke gewaarwording. De glans en magie van de reünie gaan er zo in rap tempo vanaf.

Tracklist:
1. The Pendulum
2. Snakes of Goliath
3. Sub Zero
4. Aftershock
5. Porcelain Skull
6. The Cold Room