Dat Sepultura het beste Braziliaanse exportproduct is sinds koffie en oogstrelend voetbal staat niet ter discussie. De line-up na 1996 en een paar twijfelachtige releases rond de eeuwwisseling overigens wel. Maar in de afgelopen vijftien jaar is de band uit de as herrezen met de ene ijzersterke release na de andere. Er is dus geen reden om te denken dat Quadra, het vijftiende studioalbum, het momentum van de band in gevaar zal brengen.

Quadra is opnieuw een conceptalbum, zoals Sepultura sinds Dante XXI uit 2006 elke release baseert op een boek, film of een overkoepelend thema. De inspiratiebron is deze keer het quadrivium; het tweede deel van de zeven vrije kunsten zoals dit op middeleeuwse universiteiten werd onderwezen. Het quadrivium bestond uit vier onderdelen: rekenkunde, meetkunde, muziek en astronomie en kon gedaan worden na voltooing van het eerste deel: het trivium.

De band werkt dit concept uit door het album in vier delen te splitsen. Elk onderdeel bestaat uit drie nummers die verwant zijn aan elkaar in stijl, sfeer of tempo. Het eerste gedeelte bestaat uit straffe onvervalste thrashknallers, waarin Sepultura deels terugkeert naar zijn oergeluid, maar dit wel samen laat smelten met de nieuwe sound die zijn intrede deed toen Derrick Green Max Cavalera verving.

Na deze welkome brute opening graven de Brazilianen in het tweede gedeelte nog dieper naar hun wortels. Letterlijk, want bij het trio Capital Enslavement, Ali en Raging Void staat - volledig in de geest van Roots - de percussie centraal en krijgt Eloy Casagrande de mogelijkheid om zijn ongekende talent tentoon te stellen. Wat een aanwinst is hij toch gebleken toen hij in 2011 als twintigjarige(!) zijn plek verdiende achter het drumstel.

Het derde kwart nummers is juist meer experimenteler van aard, met het neoklassiek getinte Guardians Of Earth, het instrumentale The Pentagram en Autem, waarin Andreas Kisser een waanzinnige solo uit zijn gitaar weet te persen. De korte instrumentale titeltrack luidt het slotstuk in met een tweetal midtempo nummers die weliswaar prima klinken, maar de vaart wel definitief uit de plaat halen en ervoor zorgen dat Quadra niet met hetzelfde vuurwerk eindigt als waarmee het is begonnen.

Desalniettemin levert Sepultura andermaal een uitstekende prestatie met een plaat die meerdere luisterbeurten verdient. Ondanks dat het album in vier distinctieve delen is onderverdeeld, levert dit geen radicale of vreemde stijlwisselingen op en vloeit alles naadloos in elkaar over. Het concept is goed uitgewerkt, met veel ruimte voor zowel een vertrouwd geluid als voor een meer experimentele benadering. Sepultura is altijd wars geweest van spelen op de automatische piloot en blijft nieuwe muzikale territoria ontdekken. En niet veel bands doen dat nog zodra hun vijfde decennium is aangebroken.

Tracklist:
1. Isolation
2. Means To An End
3. Last Time
4. Capital Enslavement
5. Ali
6. Raging Void
7. Guardians Of Earth
8. The Pentagram
9. Autem
10. Quadra
11. Agony Of Defeat
12. Fear; Pain; Chaos; Suffering