In juli won Cathubodua de juryprijs bij de FemME-Battlefinale in The Box te Hilvarenbeek. De Belgische epic symphonic metalband presenteerde daar tracks van de eind oktober verschenen eerste full-length Continuum. Het is dus de hoogste tijd om eens te beluisteren of ook op het album sprake is van een overtuigende performance.
Continuum is een zeer verzorgd product. Van het artwork van Jelle van Loo en het epische concept tot de gelaagde composities, waarin veel partijen van de zes muzikanten samenkomen; alles ademt ambitie en passie.
De mix van filmische intermezzo’s, power metal, symfonische klanken en folk klinkt ambitieus en vergt meerdere luisterbeurten om goed te landen. De pannenkoekenliefhebbers uit Vlaanderen nemen klassieke muziek als basis, zo blijkt van meet af aan uit het Epica-achtige intro Dawn en het symfonische Abyss. Ze voegen daar metalinstrumentatie aan toe. In het toegankelijkere Hero Of Ages is het vioolspel van de inmiddels vertrokken componiste Katrien Van den Hurk mooi uitgelicht en ook in het brute Hydra is ze onderscheidend. Niet als enige overigens, want ook de Mexicaanse drummer Ricardo Lievano Flores maakt hierin een sterke indruk met zijn razendsnelle en krachtige spel, terwijl gitaristen Kenny Callebaut en de inmiddels vertrokken Kyron Vannufelen voor stevige riffs zorgen.
Er zit dus veel muzikaliteit in de heroïsche en bombastische composities. Iedere muzikant staat vrijwel in elke compositie weleens in de spotlights. Hoewel er veel partijen samenkomen, blijft het hoofdthema leidend. Dat is dus een knap staaltje songwriting. Slechts in The Fire past de overgang van het overigens vrolijke, folky deel naar de stevigere sectie minder goed. A Treacherous Maze verrast met een wisseling van oosterse melodieën en agressieve grunts enerzijds en een vrolijke, folky melodie anderzijds. Inventief gedaan en één van de hoogtepunten, samen met Hero Of Ages, Hydra en My Way To Glory, al doen de andere er nauwelijks voor onder. Vanwege de stilistische accenten in de songs zullen fans veel verschillende favorieten hebben.
Met name zangeres Sara Vanderheyden zorgt voor houvast met fraaie zanglijnen en beklijvende refreinen. Ze kan enorm veel met haar stem. Zo switcht ze in Hydra snel tussen operazang en rauwe vocalen. Met haar licht-klassieke, melodieuze vocalen geeft ze Legends een cinematisch karakter en Nightfall ademt vanwege haar voordracht juist dramatiek. In het Enya-achtige intermezzo A Tale Of Redemption maakt ze indruk met haar zachte vocalen. Zeer knap weet ze haar diversiteit op een geslaagde manier in te zetten om de composities nog meer te laten leven en beeldend te maken.
Continuum is een knap geschreven conceptalbum met een hoge mate aan muzikaliteit en verschillende emoties. De vijftien tracks (waarvan één intro, één outro en twee intermezzo’s) zijn zeker de eerste luisterbeurten een lange zit die overweldigend is. Wie het album echter vaker beluistert, zal beloond worden omdat na verloop van tijd alle puzzelstukjes op de juiste plaats vallen. Begin daarom met songs als Hero Of Ages en pas later met Apotheosis, waarin elementen en melodieën van verschillende songs zijn verwerkt. Cathubodua maakt dus zowel op het podium als in de studio een zeer positieve indruk.
Tracklist:
1. Dawn
2. Abyss
3. Hero Of Ages
4. Hydra
5. The Tempest
6. The Fire
7. My Way To Glory
8. The Chasing Horde
9. A Treacherous Maze
10. Legends
11. Nightfall
12. A Tale Of Redemption
13. Deified
14. Apotheosis
15. Dusk
