Het Engelse woord Throes laat zich vertalen als 'pijnlijke worsteling, met name bij de geboorte en de dood'. Dat zal dan wel een lekker heftig bandje zijn, hoor ik u denken. U heeft gelijk. Het inmiddels zes jaar aan de weg timmerende post-hardcoregezelschap uit Boise, Idaho houdt niet van cleane zang, houdt niet van majeurakkoorden en houdt niet van vrolijke noten.
De heren geven gelukkig intussen een stuk meer om een heldere en moderne productie. In The Hands Of An Angry God is een vrij rauwe belevenis, maar door een strakke sound is de band een stuk beter te volgen dan op de debuut-demo. Daar waar de demo uit 2015 nogal eens neigt naar gruizige stofzuigerblackmetal, is er op deze full-length meer aandacht besteed aan de overall sound. In The Hands Of An Angry God is voller en dieper, maar ook breder.
Niet alleen qua sound, maar ook qua compositie. Hoewel de heren duidelijk geïnspireerd zijn door de jarennegentighardcore, vormt dat slechts de basis om op voort te borduren. Elementen uit verschillende aangrenzende genres zijn vernuftig verweven in de muziek. Naast een flinke lik sludge metal horen we ook stroperige doom. Ook voor een roffeltje death metal is de band prima te porren.
Het meest opvallend zijn echter de ongewone songstructuren die door deze productie veel meer tot hun recht komen. Daar waar old school hardcore nogal voorspelbaar en monodimensionaal is, gaan de nummers van Throes alle kanten op. Zowel qua opbouw als qua snelheid wordt er flink gevarieerd; zonder volledig te ontsporen. Het is dan ook niet gek dat de band ten prooi is gevallen aan de catalogus van Holy Roar Records. De kenners weten genoeg. Wie zijn hardcore liever rechttoe rechtaan zonder opsmuk heeft, kan zijn moshes beter bij een andere band plaatsen.
Tracklist:
1. Bad Meat
2. They Never Spoke
3. Nothing New
4. Derelict
5. From Their Nails
6. Carrion
7. Disillusion
8. Ruin
9. Fang
