Met Seven Inches Of Satanic Panic voegt Ghost een verloren gewaand hoofdstuk toe aan zijn discografie. De originele 7" zou vijftig jaar geleden zijn uitgekomen met Papa Nihil (Tobias Forge) als zanger, maar was een tijd zoek. Nu deze is opgedoken, komt dit stuk geschiedenis alsnog uit. Zo luidt de verklaring van 'The Clergy', de spreekbuis van de groep.
Papa Nihil zou aan het einde van de jaren zestig muziek hebben gemaakt. De twee nummers van bij elkaar zeven minuten ademen dan ook de sfeer van die tijd. Het zijn korte, pakkende garagerock-achtige songs met zeer aanwezig toetsenwerk, wat meer echo op de zang en een iets rauwere productie. Op Infestissumam (2013) liet Ghost al horen muziek te kunnen schrijven met daarin invloeden van de jaren zestig en zeventig. Op deze ep doet Ghost dat kunstje nog eens over.
Kiss The Go-Goat is een wat simpele rocksong met pakkende coupletten en refreinen, hoewel de overgang aan het einde van de refreinen wat geforceerd klinkt. Het schreeuwerige middenstuk en het wat schelle toetsenwerk werken niet zo goed tijdens het redelijke nummer. Het matige orgelgeluid is opvallend wanneer je het naast het degelijke gitaarwerk en de details in de percussie legt.
De occulte liefdesgeschiedenis Mary On A Cross doet het beter. Het ietwat lijzige orgeldeuntje waarmee het nummer opent, ontwikkelt zich gedurende de song en komt beter tot zijn recht wanneer de overige instrumenten en zang (inclusief vunzige woordspelletjes) een prominentere rol innemen. De melodieën en refreinen zijn bijzonder pakkend en thematisch past het prima bij het meest recente werk Prequelle.
Niet gek ook, want deze ep is los verkrijgbaar en tevens te vinden in de aankomende luxe boxset van dit album. Seven Inches Of Satanic Panic is een aardige zoethouder met Mary On A Cross als lichtpunt. Daar zullen liefhebbers het mee moeten doen, want een nieuwe langspeler zit er voorlopig niet in.
Tracklist:
1. Kiss The Go-Goat
2. Mary On A Cross
