Nebula behoort tot de eerste generatie van stonerbands die in de jaren negentig furore maakt. Met To The Center en Charged zet de groep zichzelf op de kaart met ruige stonersongs waarin veel psychedelische elementen verwerkt zijn. Na het album Apollo (2006) blijft het lang stil rondom de band. Inmiddels is Nebula weer springlevend. De Californiërs touren volop en de oude platen zijn recent opnieuw uitgebracht door het label Heavy Psych Sounds. En nog beter: na dertien jaar is er eindelijk weer nieuw songmateriaal.

De titel van de nieuwe plaat is veelzeggend, want Holy Shit is een verbazingwekkend sterke release. Nebula wordt in 1997 opgericht door drie ex-Fu Manchu-leden. Inmiddels is Eddie Glass de enige die van die line-up is overgebleven. De ervaren Glass geeft met zijn nieuwe songs de huidige stonerrockbands het nakijken. Zijn gitaarwerk klinkt erg geïnspireerd. Het is genieten geblazen van zijn fuzzy riffs en mooie solo’s.

Holy Shit is een plaat die nergens verveelt. De tracks bevinden zich op het randje van stoner en heavy psych, maar kennen veel variatie. Tomorrow Never Knows en The Cry Of A Tortured World zijn prachtige voorbeelden van songs waarin er veel geschakeld wordt. Gruizige gitaarriffs worden opgevolgd door rustigere, psychedelische passages en aangevuld door getokkel op Spaanse, akoestische gitaren. Net als op de vorige platen is het Detroit-rockgeluid aanwezig. Albumopener Man’s Best Friend en Let’s Got Lost zijn heerlijke, vies klinkende rocknummers waarin je invloeden van MC5 en The Stooges hoort. Ook noemenswaardig is Fistful Of Pills. Dit nummer klinkt als een eigen interpretatie van een spaghetti western-compositie van Ennio Morricone. Het is een korte track die wat afwijkt van de rest van de songs, maar desondanks goed past bij het geluid van Nebula.

Of Holy Shit te zien is als comebackplaat weet ik niet. Maar als dat zo is, past deze wel in het rijtje van beste comebackplaten. Nebula klinkt gedreven en geïnspireerd. De zang van Eddie Glass kan voor sommigen een struikelblok zijn, maar deze past perfect bij de ongepolijste en uit de bocht vliegende songs van de band. Nebula is terug en geeft met Holy Shit een lesje in hoe je een goede stoner/heavypsychplaat moet maken.

Tracklist:
1. Man's Best Friend
2. Messiah
3. It's All Over
4. Witching Hour
5. Fistful Of Pills
6. Tomorrow Never Comes
7. Gates Of Eden
8. Let's Get Lost
9. The Cry Of A Tortured World