Tears Of Silence uit 2015 zou vanwege een burn-out het laatste album zijn met Helena Iren Michaelsen. De zangeres, die in een ver verleden deel uitmaakte van Trail Of Tears en kortstondig van Sahara Dust (voorloper van Epica), ging zich richten op Angel, het project dat naar haar dochter is vernoemd. Daarmee is ze nog altijd druk bezig en A Woman's Diary – Chapter 2 is in de maak, maar aangezien ze de muzikanten om haar heen beschouwt als familie (dezelfde bandleden maken deel uit van zowel Angel als Imperia), was haar terugkeer bij Imperia snel geregeld.

Flames Of Eternity, de nieuwste collectie van de internationale formatie, klinkt derhalve vertrouwd. Imperia speelt doorgaans op safe (alleen al af te lezen aan de titels van de platen) en doet dat al albums lang naar grote tevredenheid. De groep bivakkeert al jaren in de subtop van de symfonische metal en daar zal deze vijfde full-length waarschijnlijk niets aan gaan veranderen. Verwacht een keurig geproduceerde release met compacte symfonische metaltracks met daarin veel bombast en folky elementen en een aantal zoete en persoonlijke ballads.

Zo begint Flames Of Eternity niet verrassend, maar solide met het donkere The Scarred Soul en het zwaardere Fear Is An Illusion (met grunts die iets vaker terugkeren dan voorheen). Het zijn pompeuze songs die blijven hangen dankzij de refreinen. Na het toegankelijke, melodieuze Unspoken Words is Book Of Love de eerste van maar liefst vier ballads, maar deze is onopvallend.

Daarna komt de sterkste fase van het album, met allereerst het snelle Blinded. Daarin wisselt Helena voor het eerst operavocalen en haar reguliere zangstem af. Verrassend en zeer geslaagd is het middelste gedeelte met thrashriffs en een gitaarsolo. Vanwege het hoge tempo stijgt het adrenalinegehalte en ook de orkestraties van Olive Philips mogen er beslist zijn. Het erop volgende rustpunt Invisible Tears is prachtig gezongen en bevat een gastbijdrage van violist Henrik Perelló.

Het momentum blijft behouden. Het tweede deel van het album biedt bovendien op instrumentaal gebied meer dan het eerste deel. Zo komen de folky invloeden nadrukkelijker naar voren in Otherside en Beauty Within. In eerstgenoemde zijn de koorbijdragen trouwens uitstekend en zijn complimenten op hun plaats voor de viool- en gitaarsolo. In het filmische duet Beauty Within komen de bijdragen op fluit, percussie en akoestische gitaar mooi samen.

Zo gebeurt er van alles en dat maakt het spannender. Dat heeft dit soort albums nodig. Net even dat beetje extra van de ritmesectie in het gave My Guardian Angel en de slim verwerkte oosterse melodielijn in The Ocean zorgen voor een hogere score. Ook in laatstgenoemde zorgt Helena voor een memorabele zanglijn met haar warme stem. Ze zet doorgaans haar gewone, melodieuze vocalen in. Een slimme keuze, want daarin is ze het sterkst. De sporadische sopraanzang en kopstem bevallen wat minder. Af en toe komt ze met een rauw rockrandje, wat ze ook goed aankan. In A Crying Heart en Mother (over haar moeder die in 2004 werd vermoord daar haar vriend) weet ze de gevoelige snaar goed te raken. Om stil van te worden.

Flames Of Eternity lijkt in eerste instantie een op safe spelend album te zijn, maar verrast in zeer positieve zin met een rijk palet aan stijlen en emoties. Het album geniet een uitstekende productie die er mede voor zorgt dat het erg prettig luisteren is. Een andere reden is de uitstekende songwriting. De muzikanten weten verschillende ideeën op een organische manier te verwerken in pakkende composities. Imperia mag dan nooit zo populair zijn en worden als de groten der aarde, de groep verdient met Flames Of Eternity beslist meer positieve aandacht.

Tracklist:
1. The Scarred Soul
2. Fear Is An Illusion
3. Unspoken Words
4. Book Of Love
5. Blinded
6. Invisible Tears
7. Otherside
8. Beauty Within
9. My Guardian Angel
10. The Ocean
11. A Crying Heart
12. Mother