De hoge stem van Slaughter is grotendeels op volle sterkte, zoals hij bewijst in de vocaal uitdagende tracks Witch Hunt en You Belong To Me. Toch is in enkele songs goed te horen dat zijn strot is aangepakt door chirurgen. Met bijvoorbeeld Don’t Cross Me heeft hij duidelijk meer moeite. Ook afsluiter Stay True kan rekenen op een minder sterke prestatie. Het lijkt erop dat Skull Fist niet langer kon wachten om nieuw plaatwerk uit te brengen. Jammer, want als Slaughter volledig was hersteld, was dat het album zeker ten goede gekomen.
De productie van Way Of The Road is een stuk rauwer dan voorheen. In het verleden klonk de band als een professionele act die zich had kunnen meten met bands in de jaren tachtig zoals Def Leppard en Mötley Crüe.Met Way Of The Road doet de band een flinke stap terug. Gelukkig lenen de songs zich prima voor een ruwere sound. You Belong To Me en I Am A Slave krijgen daardoor een lekker smerig underground-gevoel. Het luchtige Heart Of Rio zou dan weer wel beter af zijn geweest met een gepolijste sound.
Way Of The Road is bepaald geen slechte heavymetalplaat, maar kan niet tippen aan zijn voorganger. Op Chasing The Dream klopte alles en dat is hier niet het geval. Waar Skull Fist vooral in uitblinkt, is het gitaarwerk. De hemelse solo’s en creatieve riffs zijn van een hoog niveau. Daar kan de concurrentie een behoorlijke punt aan zuigen. Ik kan niet wachten tot de band helemaal op volle sterkte is voor album nummer vier.
Tracklist:
1. You Belong To Me
2. No More Running
3. I Am a Slave
4. Witch Hunt
5. Way Of The Road
6. Heart Of Rio
7. Better Late Than Never
8. Don't Cross Me
9. Stay True
.jpg){kind=small}
