Drummer Cato Stormoen kon bij zijn andere band (Deathhammer) niet al zijn muzikale energie kwijt en zocht daarom naar een andere uitlaatklep. Met Black Viper heeft hij een podium gevonden voor zijn moderne kijk op traditionele speed metal. Hoewel het genre enigszins verbleekt bij de enorme hoeveelheid heavy en thrash die voorhanden is, heeft het toch enkele legendarische bands voortgebracht. Denk maar eens aan Agent Steel of het oude Annihilator. Stormoen zelf trekt voor het debuutalbum Hellions Of Fire parallellen met de eerste plaat van Savage Grace.
Productioneel klinkt het tegenwoordig een stuk gladder dan in de vroege jaren tachtig. Toch weet Black Viper dat warme geluid van deze periode aardig te benaderen en ademt het een authentieke sfeer uit. De gelikte productie van Hellions Of Fire biedt ruimschoots aandacht aan de rappe bas- en drumpartijen. Het tempo waarmee Stormoen de motor aandrijft, is aanzienlijk en het lijkt af en toe een wonder dat de band niet volledig ontspoort. Naast de ritmesectie is het vooral het retestrakke gitaarwerk van Arild Torp dat de aandacht trekt en dan zijn er ook de hoge uithalen van zanger Salvador Armijo. Wat betreft coupletten is het schijfje een grote eenheidsworst, maar zijn sfeervolle krijsen maken een hoop goed. Met het spel van het viertal zit het dan ook goed.
Wanneer het op het schrijven van degelijke, pakkende muziek aankomt, laat Black Viper het echter afweten. Niet dat het een grote rommelpot van ideeën is, maar kortere en vooral ook diversere nummers, zouden dit debuut goed hebben gedaan. Vijf van de zeven songs gaan ver over de vijf minuten heen en twee klokken er ruim acht. Je moet van goeden huize komen om dat interessant en memorabel te houden. De mannen slagen daar niet in en het is na afloop van het schijfje dan ook lastig om na te gaan waar precies die inventieve riff, pakkende solo of scherpe schreeuw ook weer zaten. Wanneer dat wel lukt met bijvoorbeeld het openingsnummer en Suspiria, is duidelijk wat het kwartet voor ogen heeft. Deze kundige, energieke plaat is een aangename luisterervaring, maar laat het helaas na een blijvende indruk achter te laten.
Tracklist:
1. Intro/Hellions Of Fire
2. Metal Blitzkrieg
3. Quest For Power/The Fountain Of Might
4. Storming With Vengeance
5. Suspiria
6. Freedom's Reign
7. Nightmare Mausoleum (The Sleeper Must Awaken)
