اکوان is het eenmansproject van de Iraniër Dominus Vizaresa. Geromaniseerd heet de band Akvan, vernoemd naar een demoon uit Shahnameh, een van de belangrijkste Iraanse literatuurwerken. Vizaresa is geboren in Amerika, maar is verhuisd naar Iran om dit project meer aandacht te kunnen geven. Gewapend met een tar en setar (niet te verwarren met een sitar) maakt hij black metal met overduidelijke folkinvloeden. Hij wordt echter niet gedreven door satanisme of een afkeer van religie. Hij maakt naar eigen zeggen zijn muziek vooral als aanklacht tegen het buitenlandbeleid van de Verenigde Staten, de regering van Iran en de demonisering van het Iraanse volk. Dit is dus duidelijk geen doorsnee blackmetalproject.

Vorig jaar bracht Akvan zijn eerste langspeler, شکوه فراموش شده / Forgotten Glory, uit. De Engelse en Perzische lyrics gaan vooral over de Perzische mythologie en geschiedenis. Wat daarnaast opvallend is aan de lyrics, is dat het woord ‘aryan’ meerdere malen voorkomt. Aangezien black metal een lichtelijk nazi-probleem heeft, was dit iets waar ik in de eerste instantie op afknapte. Maar na een vlugge blik op Wikipedia kwam ik erachter dat Aryan officieel slaat op de Indo-Iraanse bevolking. Dit past weer perfect in het bovenstaande plaatje.

Maar genoeg over de achtergrond. Uiteindelijk gaat het om de muziek. Zoals eerder genoemd gebruikt Vizaresa de traditionele, Perzische tar en setar. Deze zijn respectievelijk het meest te vergelijken met een banjo en een luit. Beide zijn over het hele album prominent aanwezig. Door deze folkinstrumenten klinkt de muziek authentiek Perzisch en daarnaast ook heel origineel. Dit begint al in de intro مسیر به هرج و مرج / The Path To Chaos. Men speelt hierin enkel op de traditionele instrumenten, met samples van oorlogsgeweld erdoorheen. In شاه شاهان‎ / King Ov Kings komt de rest van de instrumenten erbij. Voorafgegaan door een Perzisch gebed, wordt een ijzige gitaarsolo ingezet. De muziek doet heel erg denken aan oude black metal uit begin jaren 90. De drumpartijen komen van een drumbot en de vocalen zijn schel en hoog en liggen achterin de mix.

De ijzige gitaarsolo’s contrasteren sterk met de klanken van de traditionele instrumenten. De Perzische instrumenten wekken namelijk het idee op van een oase of fata morgana, terwijl je jezelf vanwege de blackmetalriffs in een besneeuwd bos waant. Dit is ook deels de kracht van de muziek. Maar er zijn ook genoeg authentieke blackmetalpassages te vinden. Zo klinkt de solo in طبرستان / Tabaristan heerlijk naargeestig en dit maakt het nummer een van de betere op het album.

De muziek van Akvan is heel geschikt om op te zetten als je houdt van muzikanten die buiten de lijntjes kleuren. Visaresa heeft dit namelijk uitstekend gedaan. Hij heeft het voor elkaar gekregen om het traditionele blackmetalgeluid vast te leggen, maar op een manier die je amper hoort. Daarnaast zijn de teksten over Perzische mythologie en geschiedenis een frisse afwisseling. Dus als je houdt van black metal met een touch van muziek uit het Midden-Oosten, dan is شکوه فراموش شده / Forgotten Glory zeker een album dat de moeite waard is een keer op te zetten.

Tracklist:
1. مسیر به هرج و مرج / The Path To Chaos
2. شاه شاهان‎ / King Ov Kings
3. قلمرو آتش / Realm Ov Fire
4. طبرستان / Tabaristan
5. خون زال / Blood Ov Zal
6. فاصله میان دو پرده / Interlude
7. آتش و فولاد / Fire And Steel
8. میراث / Legacy
9. IR 655
10. سکوت از پروانه ها / Silence Ov Butterflies