Udo Dirkschneider heeft met groot succes concerten gegeven onder zijn eigen naam die alleen bestonden uit Accept-nummers. Hij begon met die onderneming in 2016, na de laatste tourverplichtingen te hebben afgerond voor het laatste U.D.O.-album Decadent. Aan het einde van dit jaar staan dan eindelijk de laatste Dirkschneider-concerten op de agenda. De focus gaat weer gelegd worden op U.D.O. En dat terwijl hij de Dirkschneider-tournee met gemak had kunnen doorzetten tot het einde ter tijden. Het zal mij benieuwen of het publiek ook trek heeft in zijn concerten zonder Accept-klassiekers. De U.D.O.-discografie is met vijftien albums imposant te noemen, maar het succes van Accept is nooit geëvenaard.

Aan de kwaliteit ligt het in ieder geval niet. Daar is de 66-jarige Dirkschneider uiterst consequent in geweest. Dat bewijst ook het nieuwe Steelfactory. In de eerste instantie is het moeilijk om grip te krijgen op de nieuwe plaat. U.D.O. heeft goed gekeken naar zijn eigen verleden en het album bestaat vooral uit songs die zeer bekend in de oren klinken. De Dirkschneider-tournee heeft Udo zelfs doen verleiden tot de herbewerking van Accept’s Living For Tonight. Make The Move lijkt als twee druppels water op die song.

Normaal gesproken heb ik een broertje dood aan artiesten die zichzelf steevast blijven kopiëren. Steelfactory blijkt echter een groeiplaat. Zo zitten er voor een heavymetalplaat behoorlijk veel details in verstopt. Het akoestische riedeltje in In The Heat Of The Night viel me bijvoorbeeld pas na een aantal luisterbeurten op. Het geheime wapen van U.D.O. is dan ook de Deense producer Jacob Hansen (onder andere Volbeat, Epica en Delain). Hij heeft het album voorzien van een kraakheldere sound die ervoor zorgt dat deze vorm van Teutoonse heavy metal anno 2018 nog best actueel kan klinken.

Als klap op de vuurpijl kan Dirkschneider nog altijd een beroep doen op zijn unieke stem die nauwelijks aan kracht heeft ingeboet. Hij is op zijn best als hij op sarcastische wijze de coupletten van Hungry And Angry opdreunt. Het gitaarwerk van Andrey Smirnov is om te smullen en Dirkschneider's zoon maakt een goede indruk op zijn eerste studioalbum als drummer. Daarnaast is het variatie troef op Steelfactory.

Het zijn allemaal elementen voor een genietbare plaat, maar toch zal Steelfactory niet de geschiedenisboeken ingaan als een hoogtepunt uit U.D.O.’s carrière. Daarvoor zijn de composities en gitaarriffs niet vindingrijk genoeg. Udo Dirkschneider is vooral een goede bewaker van zijn eigen sound, die dankzij Hansen een fijne update heeft gekregen.

Tracklist:
1. Tongue Reaper
2. Make The Move
3. Keeper Of My Soul
4. In The Heat Of The Night
5. Raise The Game
6. Blood On Fire
7. Rising High
9. Hungry And Angry
10. One Heart One Soul
12. A Bite Of Evil
13. Eraser
14. Rose In The Desert
15. The Way