Tough Times, dat zou een betere titel zijn geweest voor het vierde werk van dit Berlijnse trio. Rough Times is wel een goede verwijzing naar het tourleven. Ik heb de heren al een tijdje niet meer aan het werk gezien, maar aan de verhalen te horen, loopt iedere verschijning op het podium weer uit op een feestje. Op plaat is dat helaas een wisselend verhaal en na het fantastische Berlin is het bijna onvermijdelijk dat de opvolger tegen zou vallen.

Waar Berlin een sterke, volwassen plaat was, is Rough TImes een flinke stap terug. Direct vanaf de eerste noten wordt dat duidelijk. Om onbegrijpelijke redenen zet dit trio in op een heel zwaar geluid waarin de basgitaar plots de hoofdrol opeist. Het lekkere gescheur maakt plaats voor lelijk, hard gedreun. Skeleton Blues doet het al iets beter. Het klinkt als de Kadavar die we gewend zijn, inclusief goed zangwerk van Wolf Lindemann. Ook Vampire en Words Of Evil om vanwege die reden goed te pruimen.

Als we de balans opmaken, is de conclusie vrij helder. In een handvol songs klinkt Kadavar ouderwets lekker, maar verder slaat dit trio de plank behoorlijk mis of is het materiaal dertien-in-een-dozijn. Die Baby Die is een zwakke single en het afsluitende A L'Ombre Du Temps laat horen dat experimenteerdrang ook heel slecht kan uitpakken. Dat Franse gehijg houd ik nog geen minuut vol. Doe dan nog wat tracks als The Lost Child. Het spacen zijn ze nog niet verleerd. Ze doen het alleen erg weinig. Dit album zal Kadavar wel weer on the road houden, maar de band kan echt beter.

Tracklist:
1. Rough Times
2. Into The Wormehole
3. Skeleton Blues
4. Die Baby Die
5. Vampires
6. Tribulation Nation
7. Words Of Evil
8. The Lost Child
9. You Found The Best In Me
10. A L'Ombre Du Temps