Thrash Anthems is een stukje metalgeschiedenis rond Destruction. De band deed vooral in de beginjaren zijn naam eer aan als de bruutste en meest extreme van De Teutoonse Vier. Na een terugblik in 2007 op de eerste platen is er nog voldoende materiaal voor een tweede Thrash Anthems. Dit is natuurlijk meer dan een compilatie uit de hoogtijdagen, want de nummers zijn nieuw ingespeeld en vooral de vocalen van Schmier zijn in de loop der jaren beter geworden. De moderne productie geeft de tracks een extra boost en gelukkig is de rauwe sound van de eerste platen eveneens aanwezig.

Destruction zette zichzelf en de Duitse thrash in 1985 op de kaart met het debuutalbum Infernal Overkill. De plaat was destijds echt vernieuwend en wordt nog steeds door velen beschouwd als een meesterwerk. We hadden al kennisgemaakt met de thrashbands uit de Bay Area, aangevoerd door Metallica in 1983 met Kill 'Em All. Destruction en Kreator (het debuut Endless Pain verscheen datzelfde jaar) klonken agressiever en hadden een sinister imago, mede door tracks als Antichrist en The Ritual. Gelukkig staan die nummers op Thrash Anthems II, net als de epische afsluiter Black Death.

Een jaar later kwam de opvolger Eternal Devastation uit. Speeltechnisch was er veel vooruitgang geboekt en de vocalen van Schmier waren beter geworden. Met Life Without Sense, Curse The Gods en het furieuze Eternal Ban wist dit album het debuut moeiteloos te overtrefffen. Logischerwijs verschenen die nummers tien jaar geleden op Thrash Anthems, met Eternal Ban als bonustrack. Dat wordt goedgemaakt door dit album te openen met Confused Mind. Ook United By Hatred en Confound Games zijn afkomstig van Eternal Devastation.

Twee jaar later, in 1988, komt Release From Agony uit. Het ongetemde enthousiasme van de eerste platen heeft plaatsgemaakt voor goed doordachte songs met een hoog technisch niveau. De titeltrack en Unconscious Ruins staan op de eerste Thrash Anthems. Hoewel Release From Agony het meest succesvolle album van Destruction is, staat alleen Dissatisfied Existence op Thrash Anthems II. Dat is wat mij betreft wel het sterkste nummer van Release From Agony vanwege de gangshouts en de duo-solo.

In 1989 viel Destruction uiteen. Schmier werd ontslagen en richtte Headhunter op. Cracked Brain werd uitgebracht met André Grieder (ex-Poltergeist) als vervanger. Van die plaat, die veel minder goed in de smaak viel, staat de titeltrack op het album uit 2007. Op deze tweede Thrash Anthems staat Ripping You Off Blind, uiteraard met Schmier als zanger.

In tegenstelling tot de eerste Thrash Anthems staan er geen nieuwe tracks op het tweede deel. Er staat wel een nummer op dat ik nog niet kende: Frontbeast. Alle andere nummers van de demo Bestial Invasion Of Hell (1984) zijn later op de platen terechtgekomen. Ik had de demo (die op YouTube te vinden is) nog niet eerder beluisterd. Front Beast, zoals het nummer toen heette, staat niet op de ep Sentence Of Death (1984), waar Satan’s Vengeance wel op staat. In laatstgenoemde doet de slotfase nu overigens sterk denken aan The Four Horsemen van Metallica.

Thrash Anthems II is een aanrader voor iedere thrashfan. Bij de oudere metalheads roept de plaat herrinneringen op en de jongere generatie kan de bekende nummers uit die tijd beluisteren zonder de gebrekkige geluidskwaliteit. Er is een gelimiteerde versie met als bonustrack Holiday In Cambodia van Dead Kennedys. Ik had deze cover graag beluisterd, maar daarvoor moet ik ook nog even geduld hebben.

Tracklist:
1. Confused Mind
2. Black Mass
3. Frontbeast
4. Dissatisfied Existence
5. United By Hatred
6. The Ritual
7. Black Death
8. The Antichrist
9. Confound Games
10. Ripping You Off Blind
11. Satan's Vengeance