Udo Dirkschneider kondigde in 2015 aan afscheid te nemen van zijn Accept-verleden door tijdens een laatste tournee onder de naam Dirkschneider nog eenmaal de nummers van zijn voormalige band te vertolken. Nu blijkt dat we het woord afscheid met een korreltje zout hadden moeten nemen, daar er al shows tot in 2018 zijn geboekt. We hebben nu dus eigenlijk twee versies van Accept. Het grote voordeel van de band met oudgedienden Wolf Hoffmann (gitarist) en Peter Baltes (bassist) is dat de setlist ook bestaat uit songs van hun ijzersterke albums met de huidige zanger Mark Tornillo.

In 2010 begon de band een tweede leven met het onverwachts goede comeback-album Blood Of The Nations. Ook opvolgers Stalingrad (2012) en Blind Rage (2014) zijn van hoge kwaliteit. En met het nieuwe The Rise Of Chaos heeft Accept wederom een knaller van een album gemaakt. Hoffmann heeft het potverdikkeme weer voor elkaar gekregen om met een flink stel gelikte gitaarriffs te komen. Met behulp van Baltes zijn daar tien heerlijke heavymetalnummers van gemaakt zoals alleen Accept dat kan.

Daarvan zijn maar liefst zes uptempo, zoals het felle No Regrets en de flitsende opener Die By The Sword. De andere vier nummers zijn mid-tempo in de stijl van klassieker Balls To The Wall. Je komt pas op adem als The Rise Of Chaos is afgelopen. Tot die tijd is het goed vertoeven met het heerlijke gekrijs van Tornillo, die na vier albums nog niks heeft ingeboet aan zijn krachtige stem. Ook de vele solo’s van Hoffman zijn likkebaardend goed. Hij weet nog altijd met inventieve gitaarpartijen te komen en daar maak ik graag een diepe buiging voor.

Het was voor de variatie wel beter geweest als nieuwkomer Uwe Lulis een deuntje mocht meespelen op het album. De gitarist is namelijk niet te horen op het album. Van zijn verleden bij Grave Digger weten we dat hij een aardig potje kan spelen, dus Hoffmann had hem best een paar solopartijen kunnen gunnen. Maar Accept wil weinig veranderingen doorvoeren aan de huidige werkwijze bij het maken van nieuwe albums. Hoffmann en Baltes zorgen voor de songs, Tornillo schrijft de teksten en producer Andy Sneap leidt alles in goede banen. Invloeden van buitenaf worden niet geduld, want: ‘never change a winning team’.

Gelukkig pakt het voor The Rise Of Chaos weer verdomd goed uit en zit de sleet er nog lang niet op. Je zou kunnen zeggen dat Accept het er eens op zou moeten gokken om bijvoorbeeld met een andere producer te gaan werken. Maar na elke luisterbeurt stijgt The Rise Of Chaos weer een plekje in mijn jaarlijst. Dus ik zeg: ga zo door, Accept!

Tracklist:
1. Die By The Sword
2. Hole In The Head
3. The Rise of Chaos
4. Koolaid
5. No Regrets
6. Analog Man
7. What’s Done Is Done
8. Worlds Colliding
9. Carry The Weight
10. Race To Extinction