Op 18 juni verschijnt het langverwachte nieuwe album van Helloween, waarop zanger Michael Kiske en gitarist Kai Hansen voor het eerst te horen zijn sinds hun vertrek in respectievelijk 1993 en 1989. In 2017 kregen we al een voorproefje met de song Pumpkins United, maar een volledige langspeler moest er nog van komen. Het tweetal is inmiddels ruim vier jaar teruggekeerd op het oude nest, waardoor de band tegenwoordig bestaat uit zeven bandleden: Kiske, Hansen, zanger Andi Deris, gitarist Michael Weikath en Sascha Gernster, bassist Markus Grosskopf en drummer Daniel Löble. De focus van de reünie lag lange tijd op de succesvolle Pumpkins United-tournee. In 2019 werd het toch echt tijd om aan een nieuwe plaat te werken.

Deze titelloze full-length is alweer een tijdje klaar en had in september van 2020 al in de winkels moeten liggen. Door de coronacrisis heeft de release op zich moeten laten wachten met 18 juni als nieuwe releasedatum. De internationale pers is uitgenodigd voor een digitale luistersessie en een aansluitende vragenronde. Via Zoom zijn journalisten van over de hele wereld aanwezig. En als je goed kijkt, zie je op vier van de kleine schermpjes de Helloween-leden Derris, Weikath, Gernster en Grosskopf zitten. Allen zitten ze comfortabel thuis voor het beeldscherm; Derris met een dikke sigaar en Grosskopf steevast met een flesje bier in de hand.

Voordat iedereen zijn of haar vragen kan stellen, drukt een medewerker van platenmaatschappij Nuclear Blast op de mute-knop. Iedereen krijgt namelijk de gelegenheid om via een privé-link naar het volledige album te luisteren. Dat is meteen het grote voordeel van een online luistersessie, want je kunt ongestoord in je eigen vertrouwde omgeving de plaat goed in je opnemen. Wel apart is dat de bandleden ook gewoon blijven zitten. Ze houden iedereen in de gaten, terwijl er voor hen eigenlijk niks gebeurd. De meeste journalisten luisteren stoïcijns naar de muziek, waardoor reacties nauwelijks te peilen zijn.

De eerste indruk

Helloween is vooral een behoorlijk intense, snelle en bere-heavy plaat. De songs zitten volgepropt met details, gitaarlijnen en tempowisselingen. Er is nauwelijks een rustpunt te bespeuren. In dat opzicht lijkt het album wel een beetje op Walls Of Jericho, waarin ook nauwelijks een adempauze wordt gegund. Daardoor beklijven de nummers nauwelijks na een eerste luisterbeurt. Alleen de snelle opener Out For The Glory en de epische afsluiter Skyfall blijven hangen bij deze eerste luisterbeurt. Dit zijn dan ook de enige tracks die iedereen opnoemt als favoriet. Verder moet er trouwens niet veel achter de vergelijking met Walls Of Jericho worden gezocht. Muzikaal is Helloween een typische happy metal-plaat geworden in de stijl van Keeper Of The Seven Keys, met de moderne productie die we van latere albums kennen.

Derris is verantwoordelijk voor de meeste tracks, namelijk vier. Weikath heeft drie nummers gepend, Gernster twee en Grosskopf één. Dat is bijna het hele album. De nieuwkomers lijken er karig van af te komen, maar Hansen is wel verantwoordelijk voor de ruim twaalf minuten durende uitsmijter Skyfall. Kiske heeft helemaal niks aangedragen, waardoor het lijkt alsof de verloren zonen er bekaaid van afkomen. De zanger schittert daarentegen met een verbluffende vocale prestatie, die meteen tentoongesteld wordt in de door Weikath geschreven opener Out For The Glory. Deze song is de natte droom voor alle Keeper-fans, met een aantal ijzingwekkende uithalen van Hansen als kers op de taart. Voor het grootste gedeelte zingen Kiske en Derris samen de songs en dat blijkt uitstekend te werken. De drie gitaristen vertonen verbluffend gitaarspel. Daar lijkt extra veel aandacht aan te zijn besteed, maar wie welke partijen voor zijn rekening neemt, is onmogelijk te zeggen na een eerste luisterbeurt.

Tijd voor vragen

Na de luistersessie begint de digitale persconferentie pas echt. Groskopff laat meteen ontvallen dat het album voor de band allang niet meer nieuw is en dat er alweer gedacht wordt aan een volgende langspeler. Toch zal hij voor nu moeten praten over Helloween. "Het feit dat we meerdere songwriters hebben, heeft ervoor gezorgd dat we extra lang hebben gewerkt aan het uitwerken van ideeën. Zelf heb ik veel nummers geschreven, waarvan Indestructible één van de betere bleek te zijn." Derris was vooral aan het wachten op input van Hansen. "Hij heeft natuurlijk geweldige songs op zijn naam staan, dus ik was erg benieuwd waar hij nu mee zou komen."

Uiteindelijk is Hansen alleen verantwoordelijk voor Orbit en Skyfall, waarbij de eerste track slechts als intro dient voor laatstgenoemde. Deze epische track is meteen gebombardeerd als single. Dat lijkt een gewaagde keuze, maar daar denkt Derris anders over. "Dit soort nummers vinden de fans geweldig, dus waarom zouden we deze niet gebruiken om het nieuwe album voor te stellen? Bovendien hebben we bewust geen radiovriendelijke songs op het album staan." Weikath legt uit dat het schrijfproces op een natuurlijke wijze is verlopen. "Dat betekent dat geen enkele track met voorbedachten rade is ontstaan. Er ontbreekt dus een catchy track die zo op de radio zou kunnen, maar we hadden gewoon geen behoefte om die dan achteraf nog te gaan maken."

Deze instelling is ook de reden dat er geen ballad op het nieuwe album te vinden is. Helloween is van begin tot eind knallen en als luisteraar ben je na een dik uur compleet platgewalst. "Ik heb wel een ballad geschreven die zelfs is opgenomen, maar we zijn er niet tevreden over", vertelt Derris. "Het voelde onnatuurlijk om de song in deze versie uit te brengen. Misschien gaat dat in de toekomst nog gebeuren." Grosskopf, de man die inmiddels de nodige biertjes achter de kiezen heeft, vertelt grappend dat "het enige rustpunt te vinden is tussen dit album en de volgende. Trouwens, ik hoop wel dat we de ballad van Andi nog gaan gebruiken, want het is echt wel een mooi nummer."

Verder kijgen we te horen dat Gernster op het idee kwam om de plaat simpelweg Helloween te noemen en dat het geen issue is dat de eerste ep uit 1985 ook zo heet. De band weet niet welke nieuwe songs op de setlist gaan staan. Alleen Skyfall lijkt een zekerheid te zijn. Ook wordt er meermaals over een volgend studioalbum gesproken, zonder te bevestigen dat die daadwerkelijk al in de planning staat. De fans kunnen in ieder geval uitkijken naar 18 juni, want op het eerste gehoor is Helloween een vette plaat die de hoge verwachtingen waarmaakt. Tegen de tijd van de release volgt een uitgebreid interview met de band.

Tracklist:
1. Out For The Glory (Weikath) 7:19
2. Fear Of The Fallen (Derris) 5:39
3. Best Time (Gernster, Derris) 3:36
4. Mass Pollution (Derris) 4:15
5. Angels (Gernster) 4:42
6. Rise Without Chains (Derris) 4:56
7. Indestructible (Grosskopf) 4:43
8. Robot King (Weikath) 7:08
9. Cyanide (Derris) 3:29
10. Down In The Dumps (Weikath) 6:01
11. Orbit (Hansen) 1:05
12. Skyfall (Hansen) 12:11

[ Terug naar de Artikelen ]