Bij aankomst blijkt dat Islasorna al gespeeld heeft. Er is blijkbaar wat onduidelijkheid over het precieze aanvangsttijdstip. Maar niet getreurd, er spelen nog vier andere bands. Zodoende is het lokale Tiberius het eerste bandje dat ons ten deel valt. En wat voor een band.

Gelijk valt het hoge niveau van deze mannen op. En dat voor een support act. Dat valt in de UK wel vaker op. Het enorm hoge technische niveau. De stap 'across the pond' is voor de meeste bands toch blijkbaar te ver, maar de concurrentie is er des te harder door. De drukke progdeath maakt indruk en gaat er bij ons dan ook in als zoete koek. En dat geldt ook voor de anderhalve man en een paardenkop die het duistere achterafzaaltje hebben weten te vinden.

Dan volgt de eerste Techfestband. En wel in de vorm van A Night In The Abyss. En wat waren we hier aan toe. Wat een kneiterstrakke band. Zoiets komt ook heerlijk tot zijn recht in zo'n klein undergroundzaaltje. De energie spat ervan af en zo ook het spelplezier. De zang is ook extreem divers; een soort blackened death maar dan met proginvloeden. Wat een belachelijk goede muur van geluid. Enig minpuntje is dat de keys van de laptop af en toe een beetje raar overkomen. Dat past niet helemaal bij de rest van de sound.

Vervolgens komt de scepticus in me naar boven. Het Duitse The Hirsch Effekt heb ik al meerdere keren op Euroblast gezien en op papier is het echt wel mijn smaak. Maar om de een of andere reden valt het kwartje nooit. Zou het deze Hannoverianen het vandaag wel lukken? Nou en of! De geschifte techdeath met jazzy loops slaat in als een bom. Niet in de laatste plaats vanwege de eigen lichtshow. "Aha", denk ik, "dus deze band hoort gewoon niet thuis op een groot podium". Dat heb je gewoon met sommige bands. Maar met Deutsche Gründlichkeit wordt de zaal dan wel even vermorzeld.

Als afsluiter staat er een Australische band. Alweer zo'n band met een marketingtechnisch niet al te handige naam. Dat doen ze wel vaker in de tech-scene en The Schoenberg Automaton lijkt daar ook van te houden. Waarom deze band helemaal uit downunder hierheen is gekomen, is gelijk duidelijk. Retestrakke, diverse, kneiterharde techdeath wordt ons in ons gezicht gesmeten. Het is jammer dat de lichtshow van The Hirsch Effekt weg is, maar de gevarieerde grunts van zanger Jake Gerstle met zijn enorme, rode baard, leert ons even hoe het moet. Geweldig. Wat een zee van geluid. Het ontbreekt af en toe misschien wat in de compositie, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de strakke show. Bonuspunten voor meneer Gerstle die zelf de moshpit begint.

Al met al dus een goede opwarmer voor UK Techfest. We hebben er zin in.

Meer foto's op www.basementonline.nl